Sheila Young

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sheila Young
Sheila Young 1975.jpg
Data i miejsce urodzenia 14 października 1950
Birmingham, USA
Wzrost 163 cm
Dyscypliny łyżwiarstwo szybkie, kolarstwo torowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Łyżwiarstwo szybkie
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Innsbruck 1976 500 m
Srebro
Innsbruck 1976 1500 m
Brąz
Innsbruck 1976 1000 m
MŚ w wieloboju sprinterskim
Złoto
Oslo 1973 wielobój
Złoto
Göteborg 1975 wielobój
Złoto
Berlin 1976 wielobój
MŚ w wieloboju
Brąz
Assen 1975 wielobój
Brąz
Gjøvik 1976 wielobój
Kolarstwo torowe
Mistrzostwa świata
Złoto
San Sebastián 1973 Sprint
Złoto
Lecce 1976 Sprint
Złoto
Brno 1981 Sprint
Srebro
Leicester 1982 Sprint
Brąz
Marsylia 1972 Sprint
Brąz
Liège 1975 Sprint

Sheila Grace Young-Ochowicz (ur. 14 października 1950 w Birmingham) – amerykańska łyżwiarka szybka i kolarka torowa. Trzykrotna medalistka olimpijska, pięciokrotna medalistka mistrzostw świata w łyżwiarstwie oraz sześciokrotna medalistka mistrzostw świata w kolarstwie.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Łyżwiarstwo szybkie[edytuj | edytuj kod]

Specjalizowała się w dystansach sprinterskich, choć sukcesy odnosiła także w wieloboju. W połowie lat 70. należała do ścisłej światowej czołówki. W 1972 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Sapporo, gdzie jej najlepszym wynikiem było czwarte miejsce w biegu na 500 m. W walce o medal lepsza okazała się Ludmiła Titowa z ZSRR. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w wieloboju sprinterskim w Oslo zdobyła złoty medal, wyprzedzając bezpośrednio Holenderkę Atje Keulen-Deelstrę i Monikę Pflug z RFN. Wynik ten powtórzyła na mistrzostwach świata Göteborgu w 1975 roku oraz mistrzostwach świata w Berlinie w 1976 roku. W międzyczasie zdobyła brązowy medal na wielobojowych mistrzostwach świata w Assen, przegrywając tylko z Karin Kessow z NRD i Tatjaną Awieriną z ZSRR. Brązowy medal zdobyła również podczas wielobojowych mistrzostw świata w Gjøvik w 1976 roku, plasując się za Kanadyjką Sylvią Burką i Tatjaną Awieriną. W tym samym roku wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku, zdobywając trzy medale. W biegu na 500 m zwyciężyła, ustanawiając jednocześnie nowy rekord olimpijski. Dwa dni później była trzecia za Tatjaną Awieriną i swą rodaczką Leah Poulos w biegu na 1000 m. Ponadto na dystansie 1500 m była druga, rozdzielając na podium dwie reprezentantki ZSRR: Galinę Stiepanską i Tatjanę Awieriną. Były to ostatnie medale wywalczone przez Young na międzynarodowej imprezie.

Pięciokrotnie ustanawiała rekordy świata[1].

Kolarstwo[edytuj | edytuj kod]

Odnosiła również sukcesy w kolarstwie torowym. Pierwszy sukces w tej dyscyplinie odniosła w 1972 roku, zdobywając brązowy medal w sprincie indywidualnym podczas mistrzostw świata w Marsylii. W zawodach tych wyprzedziły ją tylko Galina Jermołajewa z ZSRR oraz Wilhelmina Brinkhof z Holandii]]. W tej konkurencji Young zdobyła jeszcze pięć medali: złote na MŚ w San Sebastián (1973), MŚ w Lecce (1976) i MŚ w Brnie (1981), srebrny podczas MŚ w Leicester (1982) oraz brązowy na MŚ w Liège (1975). W sprincie indywidualnym zdobyła ponadto pięc tytułów mistrzyni Stanów Zjednoczonych w latach 1971, 1973, 1976, 1981 i 1982. Nigdy nie brała udziału w letnich igrzyskach olimpijskich.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec lat 70. wyszła za mąż za kolarza, Jima Ochowicza. Mają razem troje dzieci: Alexa, Elli i Kate. Jej córka Elli Ochowicz oraz jej szwagierka Connie Paraskevin również uprawiały łyżwiarstwo szybkie, a jej brat - Roger Young był kolarzem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy