Shigeyoshi Inoue

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Shigeyoshi Inoue

Shigeyoshi Inoue (jap. 井上成美 Inoue Shigeyoshi?, ur. 9 grudnia 1889, zm. 15 grudnia 1975)admirał japońskiej marynarki wojennej.

Kariera wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu Akademii Morskiej 19 listopada 1909 roku, w latach 1918-1921 studiował w Szwajcarii i Francji. Po powrocie do Japonii zajmował różne stanowiska sztabowe i w szkolnictwie wojskowym. 15 sierpnia 1933 r. został dowódcą pancernika "Hiei".

Po awansie na kontradmirała 15 listopada 1935 r. zaczął otwarcie mówić o potrzebie nawiązania przez Japonię sojuszy z innymi mocarstwami. Przeciwstawiał się też agresywnym poczynaniom wojsk lądowych w Chinach i był zajadłym rzecznikiem lotnictwa pokładowego. Od 20 października 1937 r. do 18 października 1939 r. był dyrektorem Departamentu Spraw Morskich Ministerstwa Marynarki i członkiem Komitetu Admiralicji.

Głoszone opinie nie zaszkodziły mu w karierze i 23 października 1939 r. mianowano go szefem sztabu Floty Obszaru Chin oraz 3. Floty. 15 listopada 1939 r. uzyskał awans do stopnia wiceadmirała, a rok później, 1 października 1940 r. został dyrektorem Departamentu Lotnictwa Marynarki. Bezskutecznie apelował o przyznanie większych środków na budowę lotniskowców i rozwój lotnictwa pokładowego niż przeznaczano na budowę pancerników. Problemów przysporzyła mu wygłoszona w lipcu 1941 r. opinia, że japońskie siły morskie są zbyt słabe, żeby ważyć się na konfrontację z US Navy.

11 sierpnia 1941 r. został przeniesiony na stanowisko dowódcy 4. Floty bazującej na atolu Chuuk. Siły Inoue, złożone z lekkich krążowników i niszczycieli, uczestniczyły w zajęciu wysp: Guam, Wake, Archipelagu Bismarcka, części Wysp Salomona wraz z Nową Brytanią oraz przyczółków na Nowej Gwinei.

Koniec dobrej passy przyniósł dopiero maj 1942 r., czyli fiasko "Operacji MO" - próby zajęcia ważnej bazy alianckiej w Port Moresby. Po nierozstrzygniętej bitwie na Morzu Koralowym pełnił dowództwo 4. Floty jeszcze do 26 października 1942 r., kiedy został odwołany do Tokio, aby objąć stanowisko komendanta Akademii Morskiej.

5 sierpnia 1944 r. został wiceministrem marynarki i wszedł w skład Komitetu Admiralicji. 15 maja 1945 r. odszedł z rządu, lecz otrzymał awans na admirała i został doradcą morskim cesarza Hirohito (Shōwa). Funkcję tę pełnił do 10 października 1945 r. W ostatnich miesiącach wojny orędował za zawarciem pokoju.

15 października 1945 r. przeszedł w stan spoczynku. Na emeryturze napisał i opublikował wspomnienia pt. "Tego nie można zapomnieć".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]