Shingo Kunieda
| Shingo Kunieda | |
 Shingo Kunieda podczas US Open 2009 |
|
| Państwo |  Japonia |
| Data i miejsce urodzenia | 21 lutego 1984 Tokio |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | 2001 |
| Zakończenie kariery | aktywny |
| Gra pojedyncza | |
| Najwyżej w rankingu | 1 (9 października 2006) |
| Australian Open | W (2007–2011, 2013) |
| Roland Garros | W (2007–2010) |
| US Open | W (2007, 2009–2011) |
| Gra podwójna | |
| Najwyżej w rankingu | 1 (21 maja 2007) |
| Australian Open | W (2006–2011, 2013) |
| Roland Garros | W (2008, 2010–2012) |
| Wimbledon | W (2006) |
| US Open | W (2007) |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
.svg){kind=logo}
Shingo Kunieda (jap. 国枝慎吾 Kunieda Shingo?, ur. 21 lutego 1984 w Tokio) – japoński niepełnosprawny tenisista, medalista igrzysk paraolimpijskich z Aten (2004), Pekinu (2008) oraz Londynu (2012), medalista igrzysk paraazjatyckich oraz igrzysk FESPIC, producent filmowy.
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Kunieda w wieku dziewięciu lat został zaatakowany przez nowotwór w okolicy rdzenia kręgowego. Spowodowało to paraliż ciała od pasa w dół[1]. Grę w tenisa rozpoczął w wieku jedenastu lat, a rok później wystąpił w pierwszym turnieju, na którym przegrał w pierwszej rundzie[2]. Sześć lat później zadebiutował w zawodowym tourze[3]. W wieku 25 lat był pierwszym Japończykiem, który jako profesjonalista występował w zawodach tenisa na wózkach[1].
Jego najlepszymi wynikami w kończących sezon mistrzostwach w tenisie na wózkach są zwycięstwa w 2012 roku, zarówno w singlu, jak i w deblu. W swojej karierze sięgnął po 14 zwycięstw wielkoszlemowych w grze pojedynczej: Australian Open – 6; French Open – 4; US Open – 4. W grze podwójnej w Wielkim Szlemie odniósł 13 zwycięstw: Australian Open – 7; French Open – 4; Wimbledon – 1; US Open – 1.
Shingo Kunieda osiągnął pierwszą pozycję w rankingu singlowym w 2006 roku. Rok później awansował także na najwyższe miejsce w rankingu deblowym. Od przegranego półfinału turnieju Masters w listopadzie 2007 roku do porażki w półfinale Masters w 2010 roku nie uległ przeciwnikowi w żadnym meczu w singlu, wygrywając 106 kolejnych spotkań[3].
W 2008 roku współtworzył film Dōsōkai jako jeden z producentów wykonawczych[4].
Występy w Wielkim Szlemie [edytuj]
Gra pojedyncza [edytuj]
| Turniej | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wielkoszlemowe turnieje w singlu na wózkach | ||||||||||||
| Australian Open | 2R | QF | QF | A | QF | W | W | W | W | W | A | W |
| French Open | — | — | — | — | — | W | W | W | W | SF | F | |
| US Open | — | — | — | A | SF | W | — | W | W | W | — | |
Gra podwójna [edytuj]
| Turniej | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wielkoszlemowe turnieje w deblu na wózkach | ||||||||||||
| Australian Open | QF | QF | SF | A | W | W | W | W | W | W | A | W |
| French Open | — | — | — | — | — | F | W | SF | W | W | W | |
| Wimbledon | — | — | — | — | W | F | A | F | F | SF | A | |
| US Open | — | — | — | A | F | W | — | SF | SF | SF | — | |
Turnieje Masters oraz igrzyska paraolimpijskie [edytuj]
| Turniej | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Turnieje Masters | ||||||||||
| singel | A | A | F | SF | A | A | SF | A | W | |
| debel | A | A | SFW | SF | A | A | SF | A | W | |
| Igrzyska paraolimpijskie | ||||||||||
| Singel | QF | — | — | — | W | — | — | — | W | — |
| Debel | W | — | — | — | SFW | — | — | — | QF | — |
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Twenty Eleven: Shingo Kunieda (ang.). dealforhope.wordpress.com. [dostęp 2012-09-22].
- ↑ Julian Ryall: Shingo Kunieda (ang.). bccjacumen.com, Styczeń 2012. [dostęp 2012-09-22].
- ↑ 3,0 3,1 Shingo Kunieda (ang.). tennis-buzz.com. [dostęp 2012-09-22].
- ↑ Biografia na stronie Filmwebu (pol.). Filmweb. [dostęp 2012-09-22].
Bibliografia [edytuj]
- Profil na stronie ITF (ang.). itftennis.com. [dostęp 2012-09-22].
