Stała grawitacji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stała grawitacji (oznaczenie: G lub γ) – stała fizyczna służąca do opisu pola grawitacyjnego. Jako pierwszy wyznaczył ją Henry Cavendish. Obecnie używana wartość została opublikowana w 2002 roku przez Komitet Danych dla Nauki i Techniki (CODATA) i wynosi[1]:

G = 6,67384(80) \cdot 10^{-11} \frac {\operatorname {m}^3}{\operatorname {kg} \, \operatorname {s}^2}\,

gdzie: s – sekunda, m – metr, kg – kilogram.

W astronomii użytecznie jest wyrazić stałą grawitacji jako:

G=4,3 \cdot 10^{-3} \, \frac {\operatorname {pc}}{ \operatorname M_{\odot}} \left( \frac{ \operatorname {km}}{ \operatorname s}\right)^2

gdzie M_\odot to masa Słońca, zaś pc – parsek.

Zgodnie z prawem powszechnego ciążenia Newtona, dwa ciała punktowe (tzn. takie, że ich wzajemna odległość jest znacznie większa od ich własnych rozmiarów) o masach m1 i m2, odległe o r, działają na siebie z siłą, której wartość wynosi:

F = G\,\frac{m_1\,m_2}{r^2}.

Przypisy

  1. wg CODATA, 2010