Skala molowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Skala molowa - (z łac. mollis znaczy miękki), zwana też minorową (z łac. minor - mniejszy, odnosi się do tercji małej zawartej między I a III stopniem skali) to siedmiostopniowa skala z charakterystycznym półtonem między stopniami II i III. Skale molowe i oparte na nich fragmenty utworów muzycznych mają smutne brzmienie, w odróżnieniu od skal durowych.

Odmiany skal minorowych[edytuj | edytuj kod]

Skala minorowa eolska (naturalna)[edytuj | edytuj kod]

Skala minorowa eolska (naturalna) to taka skala minorowa, w której sekundy małe zawarte są tylko pomiędzy stopniami II-III i V-VI. Pomiędzy pozostałymi stopniami skali występują sekundy wielkie. Zbudowana jest z dwóch tetrachordów: doryckiego i lidyjskiego.

Ze względu na archaizujący charakter, używana jest często w stylizacjach. Brak dźwięku prowadzącego rozluźnia tradycyjne brzmienie zwłaszcza w kadencjach utworów.

Posłuchaj skali minorowej eolskiej (naturalnej):
wstępującej i
zstępującej i
a moll eolski (naturalny)

Skala minorowa harmoniczna[edytuj | edytuj kod]

Skala minorowa harmoniczna to taka skala minorowa, w której sekunda mała zawarta jest pomiędzy stopniami II-III, V-VI oraz VII-VIII (powtórzony I stopień o oktawę wyżej). Pomiędzy stopniami VI-VII powstaje sekunda zwiększona. Siódmy stopień, podobnie jak w skali durowej, ma charakter dźwięku prowadzącego. Ta odmiana jest najbardziej popularna[potrzebne źródło]. Podsumowując, jest to skala minorowa naturalna z podwyższonym VII stopniem.

Posłuchaj skali minorowej harmonicznej:
wstępującej i
zstępującej i
a moll harmoniczny.

Skala minorowa dorycka[edytuj | edytuj kod]

Skala minorowa dorycka to taka skala minorowa, w której sekunda mała zawarta jest pomiędzy stopniami II-III i VII-VIII (powtórzony I stopień o oktawę wyżej). Podsumowując, jest to skala minorowa naturalna z podwyższonym stopniem VI i VII.

Posłuchaj skali minorowej doryckiej:
wstępującej i
zstępującej i
a moll dorycki.

Skala minorowa melodyczna[edytuj | edytuj kod]

Skala minorowa melodyczna to połączenie odmiany doryckiej (w kierunku wznoszącym) i naturalnej (w kierunku opadającym).

Posłuchaj skali minorowej melodycznej:
wstępującej i
zstępującej i

Skala chromatyczna minorowa[edytuj | edytuj kod]

Skala chromatyczna minorowa to skala dwunastostopniowa oparta na skali minorowej naturalnej. Powstaje ona przez wstawienie między sekundy wielkie dodatkowego dźwięku. W efekcie taka skala jest zbudowana z samych półtonów (sekund małych lub prym zwiększonych).

Przyjęto jako zasadę stosowanie zmian chromatycznych w utworach według poniższych schematów.

Skala minorowa chromatyczna wstępująca

Skala minorowa chromatyczna w kierunku wstępującym wygląda identycznie, jak skala durowa nieregularna o tym samym materiale dźwiękowym. Dla a-moll będzie to materiał dźwiękowy gamy C-dur:

a moll chromatyczny wstępujący

Zapełnione nuty to materiał dźwiękowy gamy. Kropką zaznaczono dźwięk c.

Dla porównania gama C-dur chromatyczna, nieregularna: C dur chromatyczny nieregularny, wstępujący

Skala minorowa chromatyczna zstępująca

Skala minorowa chromatyczna w kierunku opadającym wygląda identycznie, jak skala durowa jednoimienna. Dla a-moll będzie to A-dur:

a moll chromatyczny zstępujący

Zapełnione nuty to materiał dźwiękowy gamy A-dur.

Określanie tonacji molowych[edytuj | edytuj kod]

Określenie tonacji molowej, w której został napisany utwór, sprowadza się do określenia tonacji durowej na podstawie znaków przykluczowych. Nazwa tonacji molowej pochodzi od dźwięku niższego o tercję małą od prymy tonacji durowej w ten sposób określonej. Tryb określa się analizując przebieg utworu.

Przykład :

  1. Utwór w trybie molowym został napisany w tonacji zawierającej 4 krzyżyki (fis, cis, gis oraz dis), które określają tonację E-dur.
  2. Dźwięk położony o tercję małą niżej od e to cis. Utwór jest napisany w tonacji cis-moll.

Budowanie gam molowych[edytuj | edytuj kod]

Budowanie gamy molowej sprowadza się do określenia znaków przykluczowych gamy durowej naturalnej o prymie położonej o tercję małą wyżej niż pryma zadanej gamy molowej. Odpowiednią odmianę gamy uzyskuje się umieszczając przygodne znaki chromatyczne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]