Stała sieci krystalicznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stała sieci krystalicznej – odległość między środkami sąsiednich komórek elementarnych w krysztale[1].

Obliczanie[edytuj | edytuj kod]

Obliczyć stałą sieci krystalicznej można jeżeli znany jest skład chemiczny kryształu i jego struktura krystaliczna. Zadanie sprowadza się do ustalenia liczby cząsteczek, atomów lub jonów w komórce elementarnej, wyrażenie jej objętości przez stałą sieci krystalicznej i przeprowadzenie odpowiednich obliczeń na podstawie znajomości gęstości kryształu.

Objętość molową można wyrazić wzorami:

 V= \frac {1}{4} N_A d^3

gdzie
NAstała Avogadra [1/mol]
d – stała sieci krystalicznej [m]

oraz

V= \frac {M} {\rho}

gdzie
M – masa molowa [g/mol]
\rhogęstość kryształu [g/dm3].

Przyrównując oba wzory stronami:

\frac {1}{4} N_A d^3= \frac {M} {\rho},

stąd:

d=\sqrt[3] \frac {4M} {N_A \rho}[1]

Wartości stałych[edytuj | edytuj kod]

Definicje osi a, b, c i kątów α, β, γ
Wartości stałych sieciowych dla danych układów krystalograficznych[2]
Układ krystalograficzny Periody identyczności Kąty między osiami
regularny a = b = c α = β = γ = 90°
heksagonalny a = b ≠ c α = β = 90°; γ = 120°
tetragonalny a = b ≠ c α = β = γ = 90°
rombowy a ≠ b ≠ c α = β = γ = 90°
jednoskośny a ≠ b ≠ c α = γ = 90°; β ≠ 90°
trójskośny a ≠ b ≠ c α ≠ β ≠ γ

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Buszmanov B. N., Chromov J. A.: Fizyka ciała stałego. Warszawa: Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, 1973, s. 70-71.
  2. Trzaska Durski Z., Trzaska Durska H.: Podstawy krystalografii. Warszawa: OW Politechniki Warszawskiej, 2003, s. 43. ISBN 83-7207-438-0.