Synkopa (muzyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Synkopa (termin muzyczny) – przesunięcie akcentu z mocnej na słabą część taktu przez wydłużenie wartości nuty nieakcentowanej (słabej metrycznie) o część wartości nuty akcentowanej znajdującej się na mocnej części taktu (mocnej metrycznie).

Rytm synkopowy jest często stosowany w muzyce jazzowej i bluesie. W polskiej muzyce ludowej synkopa jest charakterystyczna dla krakowiaka.

Przykład zastosowania rytmu synkopowego w utworze Béli Bartóka "Synkopowy taniec".

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]