Szwedzka kolonizacja Ameryk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Historia szwedzkiej kolonizacji Ameryk obejmuje losy XVII wiecznych osad położonych nad rzeką Delaware, na terenach będących obecnie częścią stanów Delaware, Maryland, New Jersey i Pensylwanii oraz dzieje posiadłości na Karaibach (wyspy Saint-Barthélemy i Gwadelupa), które pozostawały pod władzą Szwecji od XVIII do XIX wieku.

Do 1809 roku Finlandia była częścią Szwecji, toteż wielu osadników szwedzkich było w rzeczywistości Finami. Większość z nich pochodziła z Sawonii i Kainuu, których mieszkańcy przyzwyczajeni byli do ciężkich warunków naturalnych i bez większych problemów odnajdywali się w Ameryce[1].

Osadnicy ze Szwecji i Finlandii rozpropagowali konstrukcję wieńcową domów wśród amerykańskich pionierów.

Ameryka Północna[edytuj | edytuj kod]

Kolonia nazwana Nową Szwecją ustanowiona została w 1638 roku na terenach leżących przy rzece Delaware. Na posiadłości szwedzkie w tym regionie składały się osady które dały początek istniejącym współcześnie miastom takim jak Wilmington, Filadelfia i New Jersey (za czasów szwedzkich obecny stan zwał się Nowym Sztokholmem). Szwedzkie kolonie zostały do 1655 roku opanowane przez Holendrów, którzy uznali że ich istnienie zagraża interesom Nowej Holandii.

Karaiby[edytuj | edytuj kod]

Saint Barthélemy znajdowało się pod władzą szwedzką w latach 1785-1878 ze statusem wolnego portu. Stolica wyspy- Gustavia, została tak nazwana właśnie przez Szwedów.

Gwadelupa pozostawała pod administracją szwedzką 15 miesięcy, od 1813 do 1814 roku. Wyspa, jako posiadłość napoleońskiej Francji dostała się w ręce szwedzko-brytyjskie w wyniku walk. Na mocy traktatu paryskiego z 1814 Szwedzi zwrócili wyspę Francji.

Działalność osadnicza na innych terenach[edytuj | edytuj kod]

Przybysze ze Szwecji, mimo utraty własnych kolonii kontynuowali osiedlanie się w Nowym Świecie. Najwięcej imigrantów z tego skandynawskiego kraju przybyło do Stanów Zjednoczonych między drugą połową XIX wieku a początkiem XX stulecia. Szacuje się iż osiedliło się tu wówczas około 1 300 000 Szwedów. Obecnie pochodzenie szwedzkie deklaruje około 4 390 058 mieszkańców USA[2].

Szwedzi osiedlali się również w Ameryce Południowej. Zwłaszcza w Brazylii, w czasach gdy rządy sprawował tam cesarz Piotr II, który był bardzo przychylny przybyszom z Europy. Najwięcej Szwedów osiedlało się wówczas w miastach Joinville i Ijui. Pod koniec XIX wieku duży napływ imigrantów ze Szwecji przeżyła argentyńska prowincja Misiones. Kolonizacja Argentyny dała początek społeczności Argentyńczyków pochodzenia szwedzkiego, która obecnie liczy około 175 000 osób.

Przypisy