Piotr II (cesarz Brazylii)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Piotr II
Pedro II of Brazil - Brady-Handy.jpg
Cesarz Brazylii
Okres panowania od 1831
do 1889
Poprzednik Piotr I
Następca republika
Dane biograficzne
Dynastia Bragança
Urodziny 2 grudnia 1825
w Rio de Janeiro
Śmierć 5 grudnia 1891
w Paryżu
Ojciec Piotr I
Matka Maria Leopoldyna Habsburg
Żona Teresa Burbon-Sycylijska
Dzieci Alfons, Izabela, Leopoldyna Teresa, Piotr Alfons
Odznaczenia
Cesarski Order Chrystusa (Brazylia) Wielka Kollana Orderu Krzyża Południa (Brazylia) Cesarski Order Piotra I (Brazylia) Cesarski Order Róży (Brazylia) Wielka Kollana Wojskowego Orderu Wieży i Miecza (Portugalia) Krzyż Wielki Wojskowego Orderu Aviz (Portugalia) Wielka Kollana Orderu Świętego Jakuba od Miecza (Portugalia) Order Niepokalanej Matki Boskiej z Vila Viçosa (Portugalia) Krzyż Wielki Orderu św. Stefana (Austro-Węgry) Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia) Order Słonia (Dania) Krzyż Wielki Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Order Złotego Runa (Hiszpania) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Lwa Niderlandzkiego (Holandia) Order Mejidiyye I klasy (Imperium Osmańskie) Order Czarnego Orła (Prusy) Order Świętego Andrzeja Powołańca (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza I klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Orła Białego (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława I klasy (Imperium Rosyjskie) Krzyż Wielki Orderu Gwiazdy Rumunii Królewski Order Serafinów (Szwecja) Komandor Krzyża Wielkiego Królewskiego Orderu Gwiazdy Polarnej (Szwecja) Order Podwiązki (Wielka Brytania) Krzyż Wielki Królewskiego Orderu św. Ferdynanda i Zasługi (Królestwo Obojga Sycylii) Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) Krzyż Wielki Konstantyńskiego Orderu Wojskowego św. Jerzego Baliw Krzyża Wielki Orderu Zakonu Kawalerów Maltańskich Order Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Piotr II, 1881

Piotr II, port. Pedro Segundo[1] (ur. 2 grudnia 1825 w Rio de Janeiro, zm. 5 grudnia 1891 w Paryżu) – ostatni cesarz Brazylii, tam urodzony, co czyni go jedynym "rodowitym" monarchą brazylijskim.

Panowanie[edytuj | edytuj kod]

W wieku 5 lat został cesarzem Brazylii. Jego ojciec Piotr I abdykował 7 kwietnia 1831, aby walczyć w swojej rodzinnej Portugalii, gdzie wybuchła wojna domowa. Celem wojny było przywrócenie na tron jego starszej siostry Marii II da Gloria. W wyniku tego wojowniczy Piotr I miał 9-letniego syna jako władcę Brazylii i 15-letnią córkę, którą osadził na tronie Portugalii.

W czasie dzieciństwa młodego cesarza władzę w kraju sprawowali kolejno powoływani regenci, tak jak przewidywała to konstytucja. W 1840, zanim młodociany cesarz osiągnął wiek 18 lat, Cesarski Parlament Brazylii przyznał mu pełnię władzy. Regencja została więc zniesiona, a 14-letni władca objął osobiste rządy. Jako Piotr II został koronowany 18 lipca 1841.

Życie rodzinne[edytuj | edytuj kod]

Piotr poślubił 4 września 1843 księżniczkę Teresę Burbon, księżniczkę Obojga Sycylii (najmłodszą córkę króla Franciszka I Burbona). Miał z nią czwórkę dzieci:

  • Alfonsa (1845-1847)
  • Izabelę (1846–1921), księżniczkę cesarską, regentkę Brazylii, żonę Gastona Orleańskiego – hrabiego d'Eu (wnuka króla Francuzów – Ludwika Filipa I)
  • Leopoldynę Teresę (1847-1871), żonę Ludwika Augusta Sachsen-Coburg-Gotha (innego wnuka Ludwika Filipa I)
  • Piotra Alfonsa (1848-1850)

Władca liberalny[edytuj | edytuj kod]

Piotr II rządził Brazylią przez 49 lat, jego mottem był: "União e Indústria" ("Unia i przemysł"). W okresie tym Brazylia wkroczyła na drogę państwa przemysłowego. Budowano pierwsze utwardzone drogi, koleje, kable podmorskie, fabryki. Wystąpiło także niekorzystne zjawisko uzależniania się gospodarki brazylijskiej od eksportu kawy, której wahania cenowe powodowały wielokrotnie kryzysy ekonomiczne w kraju.

Prowadził ryzykowną politykę wewnętrzną, z powodzeniem kontrolując rywalizujące ze sobą regiony, poszerzając zakres władzy swego rządu oraz zapewniając cesarstwu długotrwałą stabilizację. Na arenie międzynarodowej prowadził działania znacznie bardziej kontrowersyjne, ingerując w politykę Argentyny, Paragwaju oraz Urugwaju, co doprowadziło do wybuchu trzech wojen w latach 1851-1870.

Celem pierwszej (trwającej w 1851) było uzyskanie przez Brazylię swobodnego dostępu do strategicznej rzeki La Plata. Po szybkim zwycięstwie zyskał przychylny sobie rząd u południowego sąsiada, z którym zawarł później przymierze, by obalić argentyńskiego dyktatora Juana Manuela Rosasa (ta wojna również zakończyła się dla cesarza pomyślnie). Drugie wtargnięcie do Urugwaju (1864) doprowadziło do wybuchu długotrwałego konfliktu z Paragwajem.

Podjął także pierwsze kroki w celu zniesienia niewolnictwa, które zostało ostatecznie zniesione dopiero w 1888 na mocy edyktu, który podpisała podczas jego nieobecności jego córka Izabela. Liberalizm cesarza wywołał jednak konflikt z bardziej konserwatywną częścią brazylijskiego społeczeństwa. W tym samym czasie bardziej radykalni liberałowie byli niezadowoleni z niezbyt zdecydowanych działań cesarza w celu zmodernizowania kraju. Mimo tego, że Piotr był bardzo lubiany przez swój naród, został zmuszony do ustąpienia z tronu przez juntę wojskową 15 listopada 1889 i wraz z rodziną udał się na wygnanie.

Zmarł 5 grudnia 1891 w Paryżu. W 1922 jego prochy oraz prochy żony zostały sprowadzone do Brazylii. W 1939 umieszczono je w katedrze św. Piotra z Alcantary w Petrópolis, byłej letniej rezydencji cesarza.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jan V Wielkoduszny
 
 
 
 
 
 
 
Piotr III
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Anna Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
Jan VI
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Józef I Reformator
 
 
 
 
 
 
 
Maria I
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Marianna Wiktoria Burbon
 
 
 
 
 
 
 
Piotr I
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Karol III Hiszpański
 
 
 
 
 
 
 
Karol IV Burbon
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Amalia Wettyn
 
 
 
 
 
 
 
Karolina Joachima Burbon
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Filip I Parmeński
 
 
 
 
 
 
 
Maria Ludwika Burbon-Parmeńska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Ludwika Elżbieta Burbon
 
 
 
 
 
 
 
Piotr II
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Franciszek I Lotaryński
 
 
 
 
 
 
 
Leopold II Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Teresa Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
Franciszek II Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Karol III Hiszpański
 
 
 
 
 
 
 
Maria Ludwika Burbon
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Amalia Wettyn
 
 
 
 
 
 
 
Maria Leopoldyna Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Karol III Hiszpański
 
 
 
 
 
 
 
Ferdynand I Burbon
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Amalia Wettyn
 
 
 
 
 
 
 
Maria Teresa Burbon-Sycylijska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Franciszek I Lotaryński
 
 
 
 
 
 
 
Maria Karolina Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Teresa Habsburg
 
 
 
 
 
 

Przypisy

  1. Pełny tytuł: Pedro de Alcântara João Carlos Leopoldo Salvador Bibiano Francisco Xavier de Paula Leocádio Miguel Gabriel Rafael Gonzaga de Bragança, Z bożej łaski i jednogłośnie obrany, konstytucyjny cesarz i wieczysty obrońca Brazylii.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]