Tārā (buddyzm)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy bodhisattwy. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Zielona Tara, Kumbm, Gyantse, Tybet, 1993

Tara (Wyzwolicielka) lub Ārya Tārā – w buddyzmie tybetańskim żeński bodhisattwa, uosobienie współczucia i miłosierdzia, uważana za małżonkę (śakti) Awalokiteśwary. Jest "matką wyzwolenia". Tara jest tantrycznym bóstwem, której praktyka jest używana przez praktykujących wadżrajanę do rozwinięcia określonych wewnętrznych właściwości i zrozumienia zewnętrznych, wewnętrznych i tajemnych nauk o współczuciu i pustce.

Najbardziej znanymi formami Tary są:

  • Zielona Tara, znana jako budda oświeconych właściwości. Reprezentuje aktywny, energetyczny aspekt współczucia, jest narodową Protektatorką Tybetu[1]. Nazywana też Sjamatara
  • Biała Tara, powiązana ze współczuciem, długim życiem, mocą uzdrawiania oraz pogodnością; znana także jako Sitatara lub Dolkar oraz Koło Spełniające Życzenia lub Cintachakra.
  • Czerwona Tara, powiązana z przyciąganiem wszystkich dobrych rzeczy
  • Czarna Tara, powiązana z mocą
  • Żółta Tara, powiązana z bogactwem i dobrobytem
  • Niebieska Tara, powiązana z przemianą gniewu
  • Cittamani Tara, forma Tary szeroko praktykowana na najwyższym poziomie Yoga Tantry w szkole gelug buddyzmu tybetańskiego, portretowana jako zielona
  • Khadiravani Tara, która pojawiła się Nagarjunie w lesie Khadiravani w południowych Indiach, jest czasem wspominana jako "22 Tara".

Biała Tara oraz Zielona Tara utożsamiane są odpowiednio z chińską i nepalską żoną tybetańskiego króla Soncen Gampo. Tybetańska wersja jej imienia brzmi: sGrol-ma.

Przypisy