Tętnica podobojczykowa

Schemat bliższego odcinka aorty i jej gałęzi. Zaznaczono obie tętnice podobojczykowe.

Tętnica podobojczykowa (łac. arteria subclavia) − parzysta tętnica przebiegająca pod obojczykiem, zaopatrująca w krew kończyny górne, oraz wysyłająca gałęzie do klatki piersiowej i głowy.

Przebieg

Punkty odejścia obu tętnic podobojczykowych są różne. Tętnica prawa podobojczykowa odchodzi od pnia ramienno-głowowego, lewa zaś jako jedna z trzech gałęzi łuku aorty.
Tętnicę podobojczykową można podzielić na trzy części: część wstępującą, szczytową i zstępującą. Po odejściu tętnica leży na osklepku opłucnej. Wraz ze splotem ramiennym przechodzi między mięśniami pochyłymi, przylegając do I żebra. W następnym odcinku tętnica podobojczykowa przechodzi w dole pachowym w tętnicę pachową. W rzadkich przypadkach tętnica podobojczykowa prawa odchodzi jako dodatkowe, czwarte, skrajnie lewe (położone w okolicy przejścia łuku aorty w aortę zstępującą) odgałęzienie aorty. Mówimy wtedy o tętnicy błądzącej (łac. arteria lusoria).

Gałęzie i zakres unaczynienia

Gałęzie odchodzące od tętnicy podobojczykowej, poza całą kończyną górną, zaopatruje mięśnie i trzewia szyi, tylną część mózgowia z uchem wewnętrznym. Gałęzie zstępujące zaopatrują przednią ścianę klatki piersiowej.
Gałęzie:

• tętnica kręgowa (łac. arteria vertebralis)
• tętnica piersiowa wewnętrzna (łac. arteria thoracica interna) – dzieli się na końcu na:
  • tętnicę mięśniowo-przeponową (oddaje gałęzie do dolnych przednich międzyżebrzy)
  • tętnicę nabrzuszną górną (unaczynia górną cześć mięśnia prostego brzucha i łączy się z tętnicą nabrzuszną dolną)
• pień tarczowo-szyjny (łac. truncus thyreocervicalis) – dzieli się na:
  • tętnicę tarczową dolną
  • tętnicę szyjną powierzchowną
  • tętnicę nadłopatkową
  • tętnica poprzeczna szyi – unaczynia mięśnie grzbietu i karku oraz skórę w okolicy karkowej.
• pień żebrowo-szyjny (łac. truncus costocervicalis) – dzieli się na:
  • tętnicę karkową głęboką
  • tętnicę międzyżebrową najwyższą

Przedłużeniem tętnicy podobojczykowej jest tętnica pachowa (łac. arteria axillaris) (gałąź końcowa)

Bibliografia

• Anatomia Człowieka. Tom III, Wyd. VIII. Adam Bochenek, Michał Reicher. Strony:213-217 ISBN 83-200-2889-2

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.