Technik elektroradiolog

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Technik elektroradiologii - osoba należąca do średniego personelu medycznego w placówkach opieki zdrowotnej, posiadająca wiedzę na temat określonych metod diagnostycznych z zakresu radiologii (wykorzystujących promieniowanie X, promieniowanie gamma, pole magnetyczne, ultradźwięki), diagnostyki elektromedycznej (np. odbiór i przetwarzanie sygnałów bioelektrycznych) oraz wiedzę na temat metod radioterapeutycznych.

Do zadań zawodowych elektroradiologa należy sprawowanie kontroli i obsługa aparatury elektromedycznej, wykonywanie określonych badań i zabiegów z zakresu szeroko pojętej diagnostyki obrazowej (m.in. RTG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, mammografia, angiografia, diagnostyka izotopowa), jak i elektromedycznej (m.in. EKG, EEG, audiometria, spirometria), współdziałanie w procesie archiwizacji otrzymanych danych diagnostycznych i ich obróbce, a także prowadzenie zalecanej przez lekarza radioterapii.

Wykonywanie tych czynności elektroradiolog opiera m.in. o zasady Ochrony Radiologicznej i Systemy Zapewnienia Jakości[potrzebne źródło]. Niezbędna jest także troska o stan pacjenta i jego bezpieczeństwo w czasie wykonywania badań i zabiegów.

Praca często odbywa się warunkach szkodliwych (np. narażenie na promieniowanie jonizujące) i stresie – należy cechować się odpowiednim stanem zdrowia. Wymaga podejścia interdyscyplinarnego, umiejętności pracy w zespole i stałego doskonalenia się.

Kwalifikacje technika elektroradiologii można nabyć dwojako:

Przykłady jednostek organizacyjnych szpitali/klinik gdzie pracują technicy elektroradiolodzy:

  • pracownie rentgenowskie (RTG);
  • pracownie tomografii komputerowej (TK);
  • pracownie rezonansu magnetycznego (MR);
  • pracownie angiografii / radiologii interwencyjnej;
  • pracownie elektrokardiografii, prób wysiłkowych, badań holterowskich;
  • pracownie echokardiografii;
  • pracownie spirometrii;
  • pracownie densytometrii;
  • pracownie audiometrii;
  • sale operacyjne kardiochirurgii, ortopedii;
  • szpitalne oddziały ratunkowe;
  • pracownie hemodynamiki / kardioangiografii;
  • pracownie elektrofizjologii / elektroterapii serca i kontroli rozruszników;
  • oddziały intensywnego nadzoru kardiologicznego i reanimacji;
  • zakłady radioterapii.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  1. Informator o egzaminie potwierdzającym kwalifikacje zawodowe : Technik elektroradiolog. Warszawa: Centralna Komisja Egzaminacyjna, 2006. ISBN 9788374002004.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.