Magister
Z Wikipedii
Magister (z łac. mistrz, nauczyciel), mgr – tytuł zawodowy[1] nadawany przez wyższe uczelnie po ukończeniu studiów drugiego stopnia (dawniej: studiów jednolitych magisterskich lub magisterskich studiów uzupełniających), a w przypadku niektórych kierunków (farmacja, prawo, psychologia) – studiów jednolitych drugiego stopnia oraz wcześniejszym uzyskaniu absolutorium, złożeniu pracy dyplomowej i zdaniu egzaminu magisterskiego.
Po ukończeniu niektórych kierunków nadawane są tytuły równorzędne tytułowi magistra: tytuł lekarza po ukończeniu medycyny, lekarza dentysty po stomatologii oraz lekarza weterynarii po weterynarii, które to kierunki faktycznie są studiami magisterskimi. Jest to odstępstwem od Deklaracji Bolońskiej, która stanowi, że po ukończeniu studiów magisterskich absolwent otrzymuje tytuł magistra.
Jak stwierdzała Ustawa z 5 listopada 1958 r. o Szkołach Wyższych (obowiązująca do 1982 r.) Szkoły Wyższe wydają absolwentom dyplomy stwierdzające ukończenie studiów i nadanie tytułu magistra, magistra inżyniera lub lekarza. Natomiast tytuły nadawane absolwentom studiów zawodowych określała Rada Ministrów w drodze rozporządzenia. W tym sensie mgr nie był to zatem tytuł zawodowy lecz tytuł związany z ukończeniem studiów wyższych (z dodaniem specjalności), uprawniający do podjęcia studiów doktoranckich itp.
Ustawa z 1982 r. (obowiązująca do 1990 r.) zaliczała w art. 9.1 stopnie mgr, mgr inż i lekarz do tytułów zawodowych łącząc je z innymi - poprzednio odróżnionymi jako tytuły ukończenia studiów zawodowych.
Przypisy
- ↑ art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.)
[edytuj] Zobacz też
- tytuł zawodowy
- tytuł naukowy
- stopień naukowy
- doktor habilitowany
- doktor
- licencjat
- profesor
- docent
- Master of Arts
- Master of Science
- Master of Business Administration
- Master of Engineering
