Teochew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zasięg dialektu teochew

Teochew, Tiochiu, Diojiu (潮州話, teoch. Dio5 ziu1 uê7, pinyin Cháozhōuhuà) – dialekt należący do grupy języków minnańskich, używany w regionie Chaoshan we wschodniej części prowincji Guangdong w Chinach. Wykazuje bardzo niski poziom podobieństwa do innych dialektów minnańskich, mając z nim wspólnych mniej słów niż język angielski ma z niemieckim. Zachował potrójną opozycję fonologiczną spółgłosek bezdźwięcznych przydechowych, bezdźwięcznych nieprzydechowach i dźwięcznych nieprzydechowych, nieistniejącą w języku mandaryńskim[1].

Dialekt teochew jest dialektem chińskim najbardziej powszechnie używanym przez Chińczyków zamieszkujących Tajlandię.

Teochew powszechnie zapisywany jest odrębnym systemem romanizacji, która każdemu z sześciu tonów przyporządkowuje cyfrę go określającą, stawianą za sylabą, która jest w nim wypowiadana.

Przypisy

  1. Teochew (Diojiu Ue / 潮州話) (ang.). omniglot.com. [dostęp 2010-12-24].

Linki wewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]