Tezaurus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tezaurussłownik odzwierciedlający strukturę pola semantycznego danego języka informacyjno-wyszukiwawczego[1], obejmujący deksryptory, ich relacje oraz reguły stosowania[2].

Tezaurusy tworzy się dla języków deskryptorowych, w których to znajdują się deskryptory związane relacjami paradygmatycznymi oraz askryptory[1].

Artykuł słownikowy tezaurusa składa się z hasła (znajduje się w nim nazwa pola semantycznego) i wyrażeń tworzących pole semantyczne:

Tezaurusy mogą tworzyć system (kompletny zbiór terminów z obszernej dziedziny wiedzy) złożony zwykle z: tezaurusa centralnego (kompletne słownictwo) lub tezaurusa podstawowego (główne terminy) i spójnych z nimi tezaurusów cząstkowych lub tezaurusów specjalistycznych (branżowych, dziedzinowych); pierwszym tezaurusem był W. K. Paulusa Descriptor dictionary z 1959 roku.[3]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Wiesław Babik: Słownik encyklopedyczny informacji, języków i systemów informacyjno-wyszukiwawczych. Warszawa: Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich, 2002, s. 278, seria: Nauka, Dydaktyka, Praktyka. ISBN 83-87629-84-7.
  2. Tezaurus (pol.). W: Sternik [on-line]. Biblioteka Narodowa. [dostęp 2014-10-11].
  3. 1. Wasilewski Juliusz: Edukacja czytelnicza i medialna. Niezobowiązujący słownik niektórych pojęć. "Biblioteka w Szkole" 2000 nr 3, s.1-36.