Tramwaj zwany pożądaniem (film 1951)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tramwaj zwany pożądaniem
A Streetcar Named Desire
Gatunek dramatyczny
Data premiery Ziemia 18 września 1951
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
hiszpański
Czas trwania 125 minut
Reżyseria Elia Kazan
Scenariusz Oscar Saul
Tennessee Williams
Główne role Vivien Leigh
Marlon Brando
Kim Hunter
Karl Malden
Muzyka Alex North
Zdjęcia Harry Stradling Sr.
Scenografia George James Hopkins
Richard Day
Kostiumy Lucinda Ballard
Montaż David Weisbart
Produkcja Charles K. Feldman
Wytwórnia Warner Bros. Pictures
Charles K. Feldman Group
Dystrybucja Stany Zjednoczone Warner Bros.
Budżet 1.800.000 $ (szacowany)
Nagrody 4 Oscary, Złoty Glob
Marlon Brando w kadrze z filmowego trailera.
Commons in image icon.svg

Tramwaj zwany pożądaniem (ang. A Streetcar Named Desire, 1951) − amerykański dramat filmowy w reżyserii Elii Kazana. Adaptacja sztuki autorstwa Tennessee Williamsa pod tym samym tytułem. Obraz, nominowany w dwunastu kategoriach do Oscara, zdobył łącznie cztery statuetki w tym dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej (Vivien Leigh).

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Główną bohaterką jest Blanche DuBois, osoba niezrównoważona psychicznie, nimfomanka żyjąca iluzją minionej elegancji i wysokiej pozycji. Blanche przyjeżdża do Nowego Orleanu w odwiedziny do siostry – Stelli – która wyszła za mąż za prostackiego i brutalnego Stanleya Kowalskiego. Stanley chce się jak najszybciej pozbyć Blanche z domu, podejrzewając ją o to, że przy sprzedaży rodzinnej posiadłości oszukała Stellę. Blanche spotyka w domu Kowalskich Harolda "Mitcha" Mitchella odznaczającego się delikatnością i zaczyna marzyć o poślubieniu go i odnalezieniu w nim obrońcy i oparcia w życiu. W międzyczasie Stanley dowiaduje się o ostatnich latach życia Blanche w Laurell – romansie z jej uczniem, zakończonym zwolnieniem Blanche z posady nauczycielki i o jej późniejszym rozwiązłym trybie życia. W trakcie urodzinowego przyjęcia Blanche dochodzi do awantury; Stella, będąca w ciąży, musi zostać odwieziona do szpitala. Pod nieobecność Kowalskich Mitch, który miał być gościem na urodzinach, odwiedza Blanche i zrywa z nią, gdyż Stanley opowiedział mu wszystkie rewelacje dotyczące jej życia. Po powrocie Stanleya ze szpitala dochodzi do gwałtu, nie wiadomo, czy prawdziwego, czy urojonego przez Blanche. W ostatniej scenie sztuki Blanche zostaje zabrana do zakładu dla chorych psychicznie.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

i inni

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]