Tramwaje w Petersburgu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tramwaje w Petersburgu
Tramwaje w Petersburgu
Lokalizacja  Rosja, Petersburg
Rodzaj transportu tramwaj
Data uruchomienia 27 sierpnia 1863
Operator Gorelektrotrans
Liczba linii 39
Infrastruktura
Długość torowisk
• odcinki podziemne
220 km[1]
0 km
Rozstaw szyn 1524 mm
Tabor
Liczba wagonów 776
Strona internetowa
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Transport szynowy
Skład tramwajów w 1908
Wagon tramwajowy typu MB w 1909
Lokomotywa parowa z wagonami towarowymi
Tramwaje na Newskim prospekcie
Zajezdnia tramwajowa nr 2
Widok na budowaną zajezdnię tramwajową nr 11
Tramwaj LM-2008 na linii 47
Mapa linii szybkiego tramwaju
Schemat linii tramwajowych w Petersburgu w 2013
Linia tramwajowa po remoncie w ulicy Nalicznaja (Наличная улица)
Skład tramwajów LM68M o nr 5411+5412 na linii 55
Tramwaje na końcówce Malaja Ochta (Малая Охта)
Tramwaje na końcówce Strielna (Стрельна)
Tramwaj techniczny 71-88G o numerze 5704

Tramwaje w Petersburgu – system komunikacji tramwajowej działający w rosyjskim mieście Petersburg.

Historia[edytuj | edytuj kod]

1860–1941[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą linię tramwaju konnego uruchomiono 27 sierpnia 1863. Linię wybudowała firma 1re Compagnie des tramways á Petersbourg. Linia połączyła plac Admiralitejskaja, przez Newskij Prospekt do dworca Nikolajewskij (dworzec Moskowskij). Linię tę nazwano Newskaja. Szerokość toru wynosi 1524 mm. Przed wybudowaniem linii dla ruchu pasażerskiego, w 1854, uruchomiono konne tramwaje towarowe na linii o długości 4,3 km, drugą linię, długości 3 km, uruchomiono w 1860. W 1864 wybudowano linię Sadowaja o długości 3,5 km, połączyła ona Gostinij dwor z rynkiem Nikolskij oraz linia od placu Admiraltejskaja do mostu Isaacks również o długości 3,5 km. Od 1874 rozpoczęto intensywną rozbudowę linii tramwaju konnych, i w 1877 było 90 km linii tramwajowych, a w 1899 131 km, 2407 koni, 433 wagony i sześć zajezdni. W 1878 powstała nowa spółka która eksploatowała linię od dworca Nikolajewskij (obecnie dworzec Moskowskij) do wsi Mursinka (obecnie część Petersburga). W 1881 uruchomiono tramwaje parowe na linii Lesnaja (dotychczas obsługiwanej przez tramwaje konne) Akademia medycyny wojskowej – Krugliy Prud.

W 1914 zelektryfikowano linię od 1. Murinskij Prospekt do Technologitscheskij Institut, na pozostałej części trasy powróciły tramwaje konne, które w 1916 zarekwirowało wojsko. Do 1918 zelektryfikowano pozostałą część linii Lesnaja. Do 1902 miasto przejęło wszystkie spółki tramwajowe. W 1907 ruszyły pierwsze tramwaje elektryczne. Mimo elektryfikacji linii zbudowano kilka linii tramwaju konnego na przedmieściach. W 1909 było 13 linii tramwaju elektrycznego. W 1917 ruch tramwajów konnych został wstrzymany, z powodu braku paszy dla koni. 26 sierpnia 1922 uruchomiono tramwaje elektryczne na linii Newskaja. W 1917 w Petersburgu były 23 linie, długość tras wynosiła 200 km. W czasie I wojny światowej z powodu braków paliwa dla transportu samochodowego tramwaje przewoziły także towary. W czasie rewolucji październikowej brakowało części zamiennych do tramwajów. Po I wojnie światowej rozpoczęto opracowywać nowe plany rozwoju komunikacji tramwajowej. Do 1941 w wyniku intensywnej rozbudowy sieć tramwajowa osiągnęła długość 700 km, po której kursowały 42 linie tramwajowe, a na stanie przedsiębiorstwa było 1835 tramwajów i zatrudnionych 22.000 pracowników.

1941–1945[edytuj | edytuj kod]

W czasie oblężenia Petersburga 8 rudnia 1941 wstrzymano ruch tramwajów z powodu braku zasilania. W wyniku ostrzeliwania miasta przez wojska niemieckie zostało zniszczonych 450 km linii napowietrznej, 1065 wagonów tramwajowych oraz 25 budynków należących do przedsiębiorstwa. Pod koniec lutego 1942 zostało przywrócone zasilanie, a od 10 marca rozpoczęto ruch tramwajów towarowych w celu uprzątnięcia miasta. 15 kwietnia 1942 ponownie uruchomiono tramwaje na liniach 3, 7, 9, 10, 11 i 12. W kolejnych miesiącach uruchamiano kolejne linie. Na niektórych liniach wprowadzono jako rozwiązanie tymczasowe lokomotywy parowe. W 1945 odbudowanych zostało 63 km tras i 500 wagonów, oraz została zbudowana nowa trasa do Mjasokombinat. Łącznie w czasie II wojny światowej zostało zniszczonych 500 km trakcji i trzy zajezdnie: Kotljakow (nr 9), Kirow (nr 8) i Leonow (nr 2).

Po 1945[edytuj | edytuj kod]

W kolejnych latach sieć tramwajową rozbudowywano i w 1986 łączna długość 65 linii wyniosła 1022 km. W 1997 na torach o długości 600 km kursowało 1732 tramwajów które obsługiwały 67 linii. Od tego samego roku rozpoczęto stopniową likwidację linii tramwajowych, głównie w najstarszych częściach miasta, i tak w kwietniu zlikwidowano trasę tramwajową w ulicy Admiraltejskaja. W ciągu kolejnych lat likwidowano kolejne trasy tramwajowe w starej części Petersburga, by po 2007 zaprzestać likwidacji. Od 1998 prowadzone są remonty niektórych tras. W 2003 zamknięto dwie zajezdnie. Od 1997 do 2007 długość tras spadła o 100 km, a liczbę wagonów z 1800 do 700. Według zapewnień przewoźnika Gorelektrotrans likwidacji kolejnych tras nie będzie, ponadto w 2011 ma rozpocząć się budowa zajezdni tramwajowej nr 12, która zastąpi istniejącą zajezdnię nr 1[2].

W 2008 przyjęto projekt rozbudowy tramwajów na lata 2012–2015. Według tego projektu sieć tramwajowa ma być zintegrowana z koleją i metrem oraz rozbudowana w aglomeracji[3]. Według agencji „Interfax” do 2011 w Petersburgu oraz w Kazaniu ma zostać zbudowana trasa szybkiego tramwaju[4]. Cena biletu na tramwaj wynosi 14 rubli.

Zajezdnie tramwajowe[edytuj | edytuj kod]

Obecnie w Petersburgu działa 6 zajezdni tramwajowych w tym jedna zajezdnia tramwajowo-trolejbusowa. Lista zajezdni tramwajowych w Petersburgu:

  • zajezdnia tramwajowa nr 1 – otwarta w 1907
  • zajezdnia tramwajowa nr 2 – otwarta w 1907, zamknięta w 2007
  • zajezdnia tramwajowa nr 3 – otwarta w 1909
  • zajezdnia tramwajowa nr 4 – otwarta w 1914, zamknięta w 2003
  • zajezdnia tramwajowa nr 5 – otwarta w 1917
  • zajezdnia tramwajowa nr 6 – otwarta w 1925, zamknięta w 2005
  • zajezdnia tramwajowa nr 7 – otwarta w 1931
  • zajezdnia tramwajowa nr 8 – otwarta w 1936, od 2003 warsztaty tramwajowe
  • zajezdnia tramwajowa nr 9 – otwarta w 1916
  • zajezdnia tramwajowa nr 10 – otwarta w 1981 (zajezdnia tramwajowo-trolejbusowa)

Od lat 90. XX wieku budowana jest zajezdnia tramwajowa nr 11, której do dzisiaj nie ukończono. Zagrożone likwidacją są zajezdnie nr 1 i 3. Od 1967 w zajezdni tramwajowej nr 2 działa muzeum tramwajów. W kolekcji muzeum znajdują się 23 typy tramwajów w liczbie 48 wagonów. Po likwidacji zajezdni nr 2 pozostało na jej terenie tylko muzeum tramwajów w hali nr 1.

Linie[edytuj | edytuj kod]

Obecnie w Petersburgu jest 39 linii tramwajowych[5]:

  • 6: Детская ул. – пл. Ленина
  • 7: пр. Солидарности – Малая Охта
  • 8: ст. м. «Ладожская» – Хасанская ул.
  • 9: Станция «Ручьи» – ст.м. «Удельная»
  • 10: ст. м. «Ладожская» – Малая Охта
  • 16: пл. Репина – Карбюраторный завод
  • 18: ул. Шаврова – ст. м. «Старая деревня»
  • 19: Лахтинский Разлив – Платформа «11-й км.»
  • 20: пр. Культуры – Станция «Кушелевка»
  • 21: Приморский пр. – Придорожная аллея
  • 23: пр. Солидарности – Боткинская ул.
  • 24: ст. м. «Рыбацкое» – Невский завод
  • 25: ст. м. «Купчино» – ул. Марата
  • 27: ст. м. «Рыбацкое» – Река Оккервиль
  • 29: Мясокомбинат – Трамвайный парк №1
  • 30: Ржевка – Боткинская ул.
  • 36: Стрельна – Оборонная ул.
  • 38: пр.Мечникова – Станция «Кушелевка»
  • 40: Тихорецкий пр. – Детская ул.
  • 41: ЛЭМЗ – пл. Тургенева
  • 43: ст. м. «Купчино» – Московские ворота
  • 45: пр. Ю. Гагарина – ст. м. «Купчино»
  • 47: Ул. Шаврова – Удельный парк
  • 48: Лахтинский разлив – Станция «Кушелевка»
  • 49: Малая Балканская ул. – ул. Марата
  • 51: Суздальский пр. – пр.Мечникова
  • 52: Завод «Северная Верфь» – Станция «Сосновая Поляна»
  • 55: Придорожная аллея – ул. Шаврова
  • 56: Завод «Северная верфь» – ул. Маршала Казакова
  • 57: Тихорецкий пр. – пр. Луначарского
  • 58: пр. Культуры – ст.м. «Удельная»
  • 59: ст. м. «Ладожская» – ул. Коммуны
  • 60: Завод «Северная Верфь» – ул. Пограничника Гарькавого
  • 61: Суздальский пр. – Станция «Кушелевка»
  • 62: Малая Балканская ул. – ст. м. «Купчино»
  • 64: ст. м. «Ладожская» – Станция «Ржевка»
  • 65: Река Оккервиль – Невский завод
  • 100: Придорожная аллея – Станция «Ручьи»
  • A: р.Оккервиль – ул.Коллонтай

Tabor[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze tramwaje były malowane na biało-granatowo. W 1909 na 13 liniach tramwaju elektrycznego jeździło 190 wagonów. W 1917 posiadano 496 wagonów silnikowych i 337 wagonów doczepnych. W czasie oblężenia miasta wagony typu LM-33 przebudowano na karetki, które transportowały rannych pomiędzy dworcami a szpitalami. W wyniku braku zasilania i wstrzymania ruchu tramwajów na ulicach miasta pozostało ok. 50 wagonów. W lutym 1943 sprawnych było 336 składów tramwajowych, a we wrześniu już 502. W 1947 otrzymano pierwsze nowe tramwaje typu LM-47 (wagony silnikowe) i LP-47 (wagony doczepne), a w 1949 tramwaje LM-/LP-49. W kolejnych latach otrzymano tramwaje LM-58. W 1986 posiadano 2160 wagonów z czego na linie wyjeżdżały 1673 tramwaje.

Muzeum tramwajów w Sankt Petersburgu
Tramwaj techniczny GM-63 nr 1879

Współczesny tabor[edytuj | edytuj kod]

Na początku grudnia 2008 dostarczono dwa pierwsze tramwaje serii LM-2008, obecnie w eksploatacji są 33 tramwaje tego typu. Wagony LM-2008 wyprodukowały zakłady PTMZ mieszczące się w Petersburgu. Tramwaje są czteroosiowe oraz częściowo niskopodłogowe[6]. Wcześniej bo pod koniec 2006 PTMZ dostarczył pierwszy tramwaj LVS-2005[7]. Tramwaje te są dwuczłonowe, w 60% niskopodłogowe, obecnie w eksploatacji jest 25 tramwajów tego typu. Obecnie tabor składa się z 776 wagonów tramwajowych:

Typ Zdjęcie Liczba
LVS-86 Tramvaj v Sankt-Petěrburgu.jpg 401
LM-68M Tramvaj v Sankt-Petěrburgu (2).jpg 83
LM-99 LM-99.jpg 189
LVS-97 TramMoskovskiyeVorotaSquare2008-04-12-1026.jpg 45
LM-2008 LM-2008 tram.JPG 33
LVS-2005 Tramway-LVS-2005.JPG 25

Muzeum tramwajów posiada 48 tramwajów:

Typ Zdjęcie Liczba
tramwaj konny Konka spb.jpg 1
MS/MP-3 MS tram monument.JPG 18/1
LM-33/LP-33 LM-33-01.jpg 2/1
LM-57 LM-57-08.jpeg 3
LM-47/LP-47 LM-47-04.jpg 3/1
GMu 2
KTM-5 KTM-5-0944-2009-11-15b cut.jpg 2
Brush Brush-02.jpg 2
GP-10 2
LM-68 LM-68-11.jpeg 1
LM-49/LP-49 LM-49-02.jpg 1/1
LM-68M 1
LVS-86 TramsKronshtadskaya2008-02-18-03.jpg 1
LVS-89 LVS-89.jpg 1
LVS-93 LVS-8-2-93 № 3280 at Vasileostrovsky depot.jpg 1
RS-78 1

Tabor techniczny Gorelektrotrans składa się ze 153 tramwajów.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]