Trzciniak samotny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Trzciniak samotny
Acrocephalus rehsei[1]
(Finsch, 1883)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina trzciniaki
Rodzaj Acrocephalus
Gatunek trzciniak samotny
Synonimy
  • Calamoherpe rehsei Finsch, 1883[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Trzciniak samotny (Acrocephalus rehsei) – gatunek ptaka z rodziny trzciniaków (Acrocephalidae). W języku nauruańskim nazywany itsirir.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje endemicznie na Nauru w ilości mniejszej niż 10 000 dorosłych osobników (szacunkowe dane mówią o 5000 okazów). Ze względu na niewielką powierzchnię wyspy (21,3km2, z czego areał lęgowy wynosi około 18km2), gatunek ten został uznany przez IUCN za narażony na wyginięcie.

Najczęściej zamieszkuje lasy na stromych zboczach wyspy, ale również przybrzeżne ogrody. Zasiedla ponadto regenerujące się po zniszczeniach górniczych zarośla w centralnej części Nauru.

Cechy gatunku[edytuj | edytuj kod]

Trzciniak średniej wielkości, długości około 15 cm, z cienkim i prostym dziobem. W ubarwieniu dominuje kolor szary: górna część ciała szarooliwkowa, brzuch brudnobiały.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Trzciniak samotny jest gatunkiem owadożernym. Insektów szuka najczęściej w koronach palm kokosowych.

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Wydobywanie fosforytów na wyspie przez blisko 80 lat spowodowało zniszczenie około 80-90% jej powierzchni (pod koniec XX wieku 80% wyspy, a w szczególności jej centralna część, przypominało krajobraz księżycowy). W dzisiejszych czasach wydobycie jest na tyle małe, że trzciniak samotny zdołał przystosować się do warunków środowiska, a jedynym zagrożeniem dla niego są introdukowane na wyspę szczury niszczące gniazda ptaków z rodzaju Acrocephalus i powodujące spadek ich liczebności. Różne zjawiska pogodowe, takie jak cyklony, nie stanowią większego zagrożenia dla trzciniaka samotnego, gdyż jego populacja nie jest skupiona w jednym miejscu na wyspie, a raczej równomiernie rozmieszczona.

Przypisy

  1. Acrocephalus rehsei w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Nauru Reed-warbler (Acrocephalus rehsei) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2012-10-04].
  3. Acrocephalus rehsei. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]