Trzmiel kamiennik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trzmiel kamiennik
Bombus lapidarius[1]
Linnaeus, 1758
Trzmiel kamiennik
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Podtyp tchawkodyszne
Gromada owady
Rząd błonkoskrzydłe
Podrząd trzonkówki
Nadrodzina pszczoły
Rodzina pszczołowate
Plemię trzmiele
Rodzaj trzmiel
Gatunek trzmiel kamiennik
Synonimy

Apis lapidaria (Linnaeus, 1758)

Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Trzmiel kamiennik (Bombus lapidarius) — gatunek z rodziny pszczołowatych. Zaliczany do pszczół właściwych, plemienia trzmiele (Bombini).

Wygląd

Całe ciało czarno owłosione, tylko ostatnie pierścienie odwłoka porośnięte czerwonymi włoskami. Samiec ma poza tym na przodzie tułowia żółty pierścień. Długość ciała wynosi 10-22mm.

Występowanie

Trzmiela kamiennika można spotkać w całej Europie, w Polsce pospolity. Głównie na łąkach, ale także w ogrodach. Gniazda zakłada w norach małych ssaków, ptasich gniazdach, budkach lęgowych, szczelinach skał oraz pod kamieniami (stąd jego nazwa).

Pokarm

Zapylają kwiaty o głęboko osadzonych nektarnikach m.in. kwiaty koniczyny, jasnoty, szałwii, tojadu. Żywi się nektarem kwiatów, stwierdzono że żywi się nektarem aż 248 gatunków kwiatów.

Uwagi

Trzmiel kamiennik buduje podobne gniazda jak trzmiel ziemny. W przeciwieństwie jednak do niego przykrywa całe gniazdo cienkim woskowym sklepieniem. Robotnice są w pobliżu gniazda dość agresywne, a mocniej zaniepokojone przechodzą zwykle do ataku. W Polsce żyje kilka bardzo podobnych, ale wyraźnie rzadszych gatunków trzmieli, które można odróżnić od trzmiela kamiennika tylko na podstawie cech mikroskopowych.

Ochrona

Trzmiel kamiennik jak i pozostałe trzmiele w Polsce podlega częściowej ochronie gatunkowej[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Bombus lapidarius w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Na podstawie Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 6 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. 2014 poz. 1348).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]