Owady Polski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Information icon.svg Główny artykuł: Fauna Polski.

Liczba gatunków owadów (Insecta) występujących w Polsce nie jest dokładnie poznana. Na podstawie dotychczasowych opublikowanych danych można ją szacować na około 28–34 tysięcy gatunków. Dokładna liczba nie jest znana, ze względu na brak wystarczających badań faunistycznych w wielu grupach owadów. W najnowszym, całościowym zestawieniu Andrzejewskiego i Weigle (Różnorodność biologiczna Polski) wymieniana jest liczba 26 579 zarejestrowanych gatunków. Jednakże w niektórych grupach szacuje się większą liczbę gatunków, przykładowo wśród Hymenoptera opisano z Polski 6 tys., a szacuje się, że występuje 9 tys. Każdego roku opisywane są kolejne, nowe dla fauny Polski gatunki owadów. Liczba gatunków owadów występujących w Polsce zmienia się z trzech powodów:

  • postępów badań (wykazywanie nowych gatunków, które na terenie Polski występowały już od dawna, ale nie było o nich informacji),
  • wymierania gatunków – na skutek antropogenicznego przekształcenia środowiska niektóre gatunki wymierają na terenie Polski (mogą w przyszłości być reintrodukowane lub rekolonizować w sposób naturalny),
  • pojawiania się nowych gatunków (gatunki obce) z innych regionów geograficznych (przykładem jest stonka ziemniaczana).

Błonkoskrzydłe (Hymenoptera)[edytuj | edytuj kod]

Liczba gatunków błonkoskrzydłych (błonkówek) występujących w Polsce szacowana jest na znacznie ponad 8000. Do 2007 roku zarejestrowano blisko 6000 gatunków[1].

(Lista nie jest kompletna)

Chruściki (Trichoptera)[edytuj | edytuj kod]

W Polsce występuje blisko 300 gatunków chruścików, w Europie ponad 920, zaś na całym świecie opisano ok 14 tysięcy gatunków.

Information icon.svg Osobny artykuł: Chruściki Polski.

Chrząszcze (Coleoptera)[edytuj | edytuj kod]

Liczbę gatunków chrząszczy występujących w Polsce na podstawie opublikowanych danych szacuje się na około 6200 gatunków[1].

Information icon.svg Osobny artykuł: Chrząszcze Polski.

Karaczany (Blattodea)[edytuj | edytuj kod]

W Polsce występuje 16 gatunków.

Information icon.svg Osobny artykuł: Karaczany Polski.

Modliszki (Mantodea)[edytuj | edytuj kod]

Jedynym gatunkiem modliszek występującym na terenie Polski jest:

Motyle (Lepidoptera)[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Motyle Polski.

Muchówki (Diptera)[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: meszki Polski.

{...)

Pluskwiaki (Homoptera)[edytuj | edytuj kod]

Piewiki (Auchenorrhyncha)[edytuj | edytuj kod]

{...)

Pluskwiaki różnoskrzydłe (Heteroptera)[edytuj | edytuj kod]

{...)

Piersiodziobe (Sternorrhyncha)[edytuj | edytuj kod]

{...)

Prostoskrzydłe (Orthoptera)[edytuj | edytuj kod]

Do fauny Polski zaliczono 82 gatunki owadów prostoskrzydłych (Orthoptera)[19] ze 105 wykazywanych z terenu kraju[20]. W poniższym wykazie nie uwzględniono ponad 20 gatunków błędnie wykazanych z Polski lub zawleczonych okazjonalnie. Przyjęto klasyfikację zgodną z Fauna Polski – charakterystyka i wykaz gatunków Tom II. 2007[19]. Rozbieżności w klasyfikacji oznaczono uwagami.

Ensifera[edytuj | edytuj kod]

Caelifera[edytuj | edytuj kod]

Sieciarki (Neuroptera)[edytuj | edytuj kod]

Sieciarki (Neuroptera s. str.) zwane też siatkoskrzydłymi (Neuroptera s. l.) lub sieciarkami właściwymi znane są też pod nazwą Planipennia.
Do 2007 roku z Polski wykazano 86 gatunków z 7 rodzin[19]:279:

Skorki (Dermaptera)[edytuj | edytuj kod]

Skorki (Dermaptera) są reprezentowane w Polsce przez 6 gatunków[19]:5–7

Ważki (Odonata)[edytuj | edytuj kod]

W odonatofaunie Polski stwierdzono występowanie 75 gatunków, w tym 2 gatunki (Coenagrion mercuriale i Gomphus pulchellus) zostały błędnie wykazane w starej literaturze, choć ich wystąpienie w Polsce uważa się za możliwe[22][23].

Information icon.svg Zobacz też: Ważki Polski.

Wielbłądki (Raphidioptera)[edytuj | edytuj kod]

Rząd Raphidioptera jest reprezentowany na obszarze Polski przez 10 gatunków[19]:

Wojsiłki (Mecoptera)[edytuj | edytuj kod]

W Polsce występuje 10 gatunków[19]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Długoskrzydlakowate (długoskrzydlakowe) klasyfikowane są w randze rodziny Phaneropteridae lub w randze podrodziny Phaneropterinae w obrębie rodziny pasikonikowatych (Tettigoniidae).
  2. Isophya brevipennis jest młodszym synonimem I. camptoxypha. Zobacz: Heller et al. (2004) The Isophya species of central and western Europe (Orthoptera: Tettigonioidea: Phaneropteridae). Tijdschrift voor Entomologie. 147: 237–258 (pdf).
  3. Informacje o występowaniu Isophya pyrenaea w Polsce najprawdopodobniej dotyczyły innych gatunków. Zobacz opis w artykule Isophya pyrenaea, Bazyluk i Liana (2000) oraz Heller et al. (2004) The Isophya species of central and western Europe (Orthoptera: Tettigonioidea: Phaneropteridae). Tijdschrift voor Entomologie. 147: 237–258 (pdf).
  4. Miecznikowate (mieczniki) klasyfikowane są w randze rodziny Conocephalidae lub w randze podrodziny Conocephalinae w obrębie rodziny pasikonikowatych (Tettigoniidae).
  5. Nadrzewkowate (nadrzewki) klasyfikowane są w randze rodziny Meconematidae lub w randze plemienia Meconematini w obrębie rodziny pasikonikowatych (Tettigoniidae).
  6. Wykazywany z Polski jako Cyrtaspis variopicta Costa, 1860.
  7. Klasyfikowany też jako podgatunek Platycleis albopunctata.
  8. Siodlarkowate (siodlarki) klasyfikowane są w randze rodziny Ephippigeridae lub w randze plemienia Ephippigerini w obrębie rodziny pasikonikowatych (Tettigoniidae).

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Fauna Polski – charakterystyka i wykaz gatunków. Bogdanowicz W., Chudzicka E., Pilipiuk I. i Skibińska E. (red.). T. I. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2004, s. 25. ISBN 83-88147-04-8.
  2. Karel Beneš. Additions to the Czech list of Euura Newman, 1837 (Hymenoptera, Tenthredinidae). „Acta Musei Moraviae, Scientiae biologicae”. 99(1), s. 69-75, 2014. Brno. ISSN 1211-8788 (ang.). 
  3. Józef Banaszak: Chalicodoma parietina (pol.). W: Polska Czerwona Księga Zwierząt - Bezkręgowce [on-line]. Instytut Ochrony Przyrody PAN. [dostęp 18 czerwca 2011].
  4. 4,0 4,1 4,2 Subgenus Foveosmia (ang.). W: Palaearctic Osmiine Bees [on-line]. [dostęp 2014-09-30].
  5. Subgenus Chelostoma (ang.). W: Palaearctic Osmiine Bees [on-line]. [dostęp 2014-09-30].
  6. Subgenus Gyrodromella (ang.). W: Palaearctic Osmiine Bees [on-line]. [dostęp 2014-09-30].
  7. Subgenus uncertain (ang.). W: Palaearctic Osmiine Bees [on-line]. [dostęp 2014-09-30].
  8. 8,0 8,1 Subgenus Heriades (ang.). W: Palaearctic Osmiine Bees [on-line]. [dostęp 2014-09-30].
  9. 9,0 9,1 Subgenus Hoplitis (ang.). W: Palaearctic Osmiine Bees [on-line]. [dostęp 2014-09-30].
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 Subgenus Alcidamea (ang.). W: Palaearctic Osmiine Bees [on-line]. [dostęp 2014-09-30].
  11. Fauna Polski - charakterystyka i wykaz gatunków. Bogdanowicz W., Chudzicka E., Pilipiuk I. i Skibińska E. (red.). T. I. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2004. ISBN 83-88147-04-8.
  12. 12,0 12,1 12,2 12,3 Subgenus Helicosmia (ang.). W: Palaearctic Osmiine Bees [on-line]. [dostęp 2014-09-30].
  13. Subgenus Neosmia (ang.). W: Palaearctic Osmiine Bees [on-line]. [dostęp 2014-08-31].
  14. 14,0 14,1 14,2 14,3 Subgenus Osmia (ang.). W: Palaearctic Osmiine Bees [on-line]. [dostęp 2014-08-31].
  15. Subgenus Metallinella (ang.). W: Palaearctic Osmiine Bees [on-line]. [dostęp 2014-09-30].
  16. Subgenus Pyrosmia (ang.). W: Palaearctic Osmiine Bees [on-line]. [dostęp 2014-09-30].
  17. 17,0 17,1 17,2 17,3 17,4 17,5 17,6 Subgenus Melanosmia (ang.). W: Palaearctic Osmiine Bees [on-line]. [dostęp 2014-09-30].
  18. Subgenus Tergosmia (ang.). W: Palaearctic Osmiine Bees [on-line]. [dostęp 2014-09-30].
  19. 19,0 19,1 19,2 19,3 19,4 19,5 19,6 Fauna Polski – charakterystyka i wykaz gatunków. Bogdanowicz W., Chudzicka E., Pilipiuk I. i Skibińska E. (red.). T. II. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2007. ISBN 978-83-881470-7-4.
  20. Władysław Bazyluk, Anna Liana: Prostoskrzydłe – Orthoptera. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2000, seria: Katalog Fauny Polski cz. 17, z. 2. ISBN 83-85192-94-8.
  21. Gatunek uważany za wymarły na terenie Polski. (Za: Ryszard Orzechowski. Obserwacje wybranych gatunków prostoskrzydłych (Orthoptera) w południowej części województwa lubuskiego (pdf). „Przegląd Przyrodniczy”. XX (1-2), s. 45-50, 2009. ).
  22. Jacek Wendzonka. Klucz do oznaczania dorosłych ważek (Odonata) Polski (pdf). „Odonatrix – Biuletyn Sekcji Odonatologicznej Polskiego Towarzystwa Entomologicznego”. 1 (Suplement), czerwiec 2005. ISSN 1733-8239. 
  23. Ważki (Odonata) Polski: Systematyka. Strona internetowa Sekcji Odonatologicznej PTE. [dostęp 31 lipca 2010].