Tunel Seikan
 |
Ten artykuł od 2013-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Tunel Seikan (jap. 青函トンネル Seikan tonneru?, także 青函隧道 Seikan zuidō) – najdłuższy na świecie podmorski tunel kolejowy. Łączy japońskie wyspy Honsiu i Hokkaido. Długość tunelu wynosi około 54 km (z czego 23,3 km znajduje się pod wodą). Koszt budowy wyniósł ponad 6 mld dolarów.
Skała wulkaniczna pod cieśniną Tsugaru nie nadawała się do odwiertów, więc znaczna część skał została usunięta przy pomocy dynamitu. Testowe odwierty zaczęły się w 1961 r., a budowa tunelu ruszyła w 1971 r. Pierwsze połączenie obu stron nastąpiło w 1983. Tunel został oddany do użytku 13 marca 1988 r.
Wewnątrz tunelu znajdują się dwie stacje (Yoshioka-Kaitei i Tappi-Kaitei). Obie mają charakter muzealny i opisują historię oraz funkcjonowanie tunelu.
Nazwę zbudowano łącząc pierwszy znak kanji nazwy Aomori (青森) oraz Hakodate (函館), głównych miast, które łączy Seikan.
