Twierdzenie Goodsteina
Twierdzenie Goodsteina – twierdzenie teorii liczb sformułowane przez Goodsteina w 1944 roku dotyczące pewnej własności ciągów liczb naturalnych. Mimo że sformułowanie twierdzenia jest czysto arytmetyczne i względnie nieskomplikowane, twierdzenie to jest niezależne od aksjomatyki Peano, co udowodnili[1] w 1982 roku Jeff Paris i Laurie Kirby.
Popularne sformułowanie [edytuj]
- Wybierzmy liczbę naturalną m(0), na przykład 1077:
- zapiszmy tę liczbę w postaci potęg dwójki:
- Dokonajmy takiego przedstawienia wszystkich liczb występujących w powyższym zapisie, aby każda z nich była wyrażona wyłącznie w postaci potęg liczby 2:
- Zamieńmy w powyższym wyrażeniu wszystkie liczby 2 na liczbę 3:
- przyjmijmy że
czyli:
- w wyrażeniu m(1) dokonajmy zamiany liczby 3 na 4 i odejmijmy 1; dostajemy w ten sposób m(2)
- kontynuujemy postępowanie, m(3) otrzymamy zamieniając 4 na 5 i odejmując 1.
- otrzymując ciąg liczbowy m(i) gdzie i=1,2... jest liczbą naturalną.
Twierdzenie Goodsteina: tak otrzymany ciąg zmierza do zera.
Jednak jak łatwo się przekonać pierwsze N wyrazów ciągu, gdzie N jest pewną bardzo dużą liczbą zależną od m(0), rośnie bardzo szybko. Pośrednie wyrazy dla liczby 1077 osiągają wartości rzędu
i więcej, aby w końcu dać w wyniku 0. Jak się okazuje, nie można tego faktu dowieść w ramach systemu formalnego arytmetyki Peano, jest to zatem nietrywialny przykład twierdzenia ciekawego matematycznie i zarazem niedowiedlnego na gruncie teorii liczb naturalnych.
Przypisy
- ↑ Laurie Kirby, Jeff Paris. Accessible independence results for Peano arithmetic. „Bull. London Math. Soc.”. 14 (1982), no. 4. s. 285-293..




czyli: