Tytus Babczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tytus Babczyński (ur. 4 stycznia 1830 w Warszawie, zm. czerwcu 1910) – matematyk i fizyk polski.

Ukończył Szkołę Sztuk Pięknych w Warszawie, potem studiował fizykę i matematykę. W roku 1872 został doktorem Uniwersytetu Petersburskiego.

W latach (1857–1862) był profesorem wyższej matematyki i mechaniki w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, potem w latach (1862–1868) Szkoły Głównej, a w końcu Uniwersytetu Warszawskiego (1862–1887). Napisał pracę "O zjawiskach indukcji", która została nagrodzona złotym medalem na Uniwersytecie Petersburskim, a także "Wykłady algebry wyższej i Rachunku różniczkowego i całkowego", "Wstęp do dynamiki wyższej", "Sposób mnożenia funkcji symetrycznych i algebraicznych wymiernych".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]