USS William H. Bates (SSN-680)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
USS William H.Bates (SSN-680)
Wodowanie okrętu
Wodowanie okrętu
Klasa okręt podwodny
Typ Sturgeon
Projekt SCB-300.65
Historia
Stocznia Ingalls
Położenie stępki 4 sierpnia 1969
Wodowanie 11 grudnia 1971
 US Navy
Wejście do służby 5 maja 1973
Wycofanie ze służby 11 lutego 2000
Los okrętu zezłomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

4460 długich ton
4960 długich ton
Długość 92,1 metra
Szerokość 9,7 metra
Zanurzenie 8,8 metra
Prędkość 15 węzłów na powierzchni, 25 węzłów w zanurzeniu
Załoga 14 oficerów, 98 podoficerów i marynarzy
Napęd
Westinghouse reaktor S5W, reaktor S3G3 Modified Core
Uzbrojenie
4 wyrzutnie torpedowe kal. 533 mm

USS William H. Bates (SSN-679) – okręt podwodny typu Sturgeon.

Nazwa okrętu[edytuj | edytuj kod]

Początkowo okręt miał być drugą jednostką należącą do United States Navy o nazwie USS "Redfish". Taką planowaną nazwę zgłoszono przy kontraktowaniu budowy w stoczni. Jednakże 22 czerwca 1969 roku – rok po rozpoczęciu budowy zmarł William H. Bates – amerykański kongresmen ze stanu Massachusetts, wielki zwolennik programu wprowadzania napędu jądrowego do okrętów US Navy. 4 sierpnia 1969 roku oficjalnie zmieniono nazwę na USS William H. Bates. Miał to być jedyny okręt w US Navy o tej nazwie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stępkę pod USS "William H. Bates" położono w stoczni Ingalls w Pascagoula, w stanie Missisipi 4 sierpnia 1969, wodowano 11 grudnia 1971 i wcielono do służby 5 maja 1973. Jego dowódcą został Arthur N. Glen.

Pierwotnie okręt pełnił służbę w rejonie Pacyfiku.

Następnie skierowany został na wody europejskie. Brał udział w licznych manewrach sił Paktu Północnoatlantyckiego, m.in. "Moby Dick" i "Ocean Safari" w 1975 i 1976 roku. W 1976 roku pełnił służbę w rejonie Morza Śródziemnego.

W 1978 roku powrócił do Stanów Zjednoczonych i służył we Flocie Pacyfiku.

USS "William H. Bates" został wycofany ze służby i skreślony z listy floty 11 lutego 2000. Został odholowany do stoczni Puget Sound w Bremerton, w stanie Waszyngton do utylizacji. Złomowanie zakończono 30 października 2002 roku.

Porty macierzyste[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]