USS William H. Bates (SSN-680)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
USS William H.Bates (SSN-680)
Wodowanie okrętu
Wodowanie okrętu
Klasa okręt podwodny
Typ Sturgeon
Projekt SCB-300.65
Historia
Stocznia Ingalls
Położenie stępki 4 sierpnia 1969
Wodowanie 11 grudnia 1971
 US Navy
Wejście do służby 5 maja 1973
Wycofanie ze służby 11 lutego 2000
Los okrętu zezłomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

4460 długich ton
4960 długich ton
Długość 92,1 metra
Szerokość 9,7 metra
Zanurzenie 8,8 metra
Napęd
Westinghouse reaktor S5W, reaktor S3G3 Modified Core
Prędkość 15 węzłów na powierzchni, 25 węzłów w zanurzeniu
Uzbrojenie
4 wyrzutnie torpedowe kal. 533 mm
Załoga 14 oficerów, 98 podoficerów i marynarzy

USS William H. Bates (SSN-679) – okręt podwodny typu Sturgeon.

Nazwa okrętu[edytuj | edytuj kod]

Początkowo okręt miał być drugą jednostką należącą do United States Navy o nazwie USS "Redfish". Taką planowaną nazwę zgłoszono przy kontraktowaniu budowy w stoczni. Jednakże 22 czerwca 1969 roku – rok po rozpoczęciu budowy zmarł William H. Bates – amerykański kongresmen ze stanu Massachusetts, wielki zwolennik programu wprowadzania napędu jądrowego do okrętów US Navy. 4 sierpnia 1969 roku oficjalnie zmieniono nazwę na USS William H. Bates. Miał to być jedyny okręt w US Navy o tej nazwie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stępkę pod USS "William H. Bates" położono w stoczni Ingalls w Pascagoula, w stanie Missisipi 4 sierpnia 1969, wodowano 11 grudnia 1971 i wcielono do służby 5 maja 1973. Jego dowódcą został Arthur N. Glen.

Pierwotnie okręt pełnił służbę w rejonie Pacyfiku.

Następnie skierowany został na wody europejskie. Brał udział w licznych manewrach sił Paktu Północnoatlantyckiego, m.in. "Moby Dick" i "Ocean Safari" w 1975 i 1976 roku. W 1976 roku pełnił służbę w rejonie Morza Śródziemnego.

W 1978 roku powrócił do Stanów Zjednoczonych i służył we Flocie Pacyfiku.

USS "William H. Bates" został wycofany ze służby i skreślony z listy floty 11 lutego 2000. Został odholowany do stoczni Puget Sound w Bremerton, w stanie Waszyngton do utylizacji. Złomowanie zakończono 30 października 2002 roku.

Porty macierzyste[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]