Ulica Kamienne Schodki w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Kamienne Schodki
Stare Miasto
Ul. Kamienne Schodki od ul. Brzozowej w kierunku Krzywego Koła
Ul. Kamienne Schodki od ul. Brzozowej w kierunku Krzywego Koła
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Kamienne Schodki
ulica Kamienne Schodki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Kamienne Schodki
ulica Kamienne Schodki
Ziemia 52°15′01,7″N 21°00′44,4″E/52,250472 21,012333Na mapach: 52°15′01,7″N 21°00′44,4″E/52,250472 21,012333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Maksymilian Gierymski, Ulica Kamienne Schodki w Warszawie (1870-1872)

Ulica Kamienne Schodki w Warszawie – ulica w Warszawie na Starym Mieście, w dzielnicy Śródmieście.

Jest to wąska ulica wyłożona kamiennymi schodami biegnąca od Krzywego Koła do ul. Brzozowej (górny, starszy odcinek) i dalej, z przesunięciem osi do ul. Bugaj (dolny odcinek, zabudowany w XVIII wieku). Kamienne Schodki łączą wyżej położoną część Starego Miasta z niżej położonym terenem nad Wisłą.

Pierzeje Kamiennych Schodków są bocznymi elewacjami kamienic:

  • Rynek Starego Miasta nr 26;
  • ul. Krzywe Koło nr 2;
  • ul. Brzozowa nr 29.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o ulicy pochodzi z 1527 r. Kamienne Schodki dawniej prowadziły do Furty Białej[1] znajdującej się w murach obronnych miasta, a dalej do Wisły. Ulica była wykorzystywana do noszenia wody z rzeki.

W XVII wieku nazywana była Na Schodkach, w XVIII wieku Schodki, a od końca XVIII wieku Kamienne Schodki (co miało być podkreśleniem zastąpienia drewnianych stopni kamiennymi). Nazywano ja także: Przechodnią, Ciasną i Pieszą[2].

W grudniu 1806 r. z ulicy Kamienne Schodki Napoleon Bonaparte w towarzystwie księcia Józefa Poniatowskiego oglądał Wisłę[3]. Ulica zabudowana była dwoma domami i kamienicą. W XIX i XX wieku stanowiła miejsce, które często odwiedzali artyści.

Zniszczone podczas II wojny światowej budynki w części odbudowano (1952-1962). Rozluźniono wówczas zabudowę pomiędzy ulicą Brzozową a Bugaj.

Kolejny remont ulicy miał miejsce w 2002 r. (między ul. Brzozową a Bugaj). 78 stopni schodów wymieniono na nowe, wykonane z szarego granitu. Wymieniono też drewniane poręcze, żelazne kraty, furtki oraz w niektórych miejscach mur oporowy wzdłuż ulicy (część muru wzmocniono). Dodatkowo mur obłożono jasnymi płytami piaskowca[4]. Podczas prac remontowych natrafiono m.in. na fundamenty kamienicy z XVIII wieku oraz stary rynsztok.

3 kwietnia 2008 r. władze stolicy ogłosiły wyniki kolejnego przetargu dotyczącego wykonania modernizacji skarpy staromiejskiej – Kamienne Schodki w Warszawie[5].

Przypisy

  1. W XVI wieku Furtę Białą nazywano Rybacką lub Wiślaną. W 1560 r. bramę, pełniącą funkcję wjazdowej, przebudowano i przystosowano do ruchu pieszego, w XIX wieku rozebrano.
  2. Encyklopedia Warszawy podaje jeszcze inne nazwy tej uliczki: Na Rybitwy, Schodki nad Wisłę idące, Uliczka do Fortki, Na Schodkach.
  3. Franciszek Sobieszczański wzmiankuje w dziele o Warszawie, że Napoleon Bonaparte będąc na Rynku Starego Miasta chciał zobaczyć dojście do rzeki oglądanej z Zamku: "Nie zraził się przykrym przejściem i szedł ku Wiśle tym brudnym ustroniem, o którym sprawiedliwe, acz niepochlebne wyrzekł zdanie". Kamienne Schodki, www.stare-miasto.com (dostęp: 3 maja 2008)
  4. Tomasz Urzykowski, Kamienne Schodki jak nowe, http://miasta.gazeta.pl (dostęp: 3 maja 2008)
  5. Miasto Stołeczne Warszawa Dzielnica Śródmieście, Przetarg na modernizację skarpy staromiejskiej – Kamienne Schodki w Warszawie (znak sprawy UD-IX-WZP-3401-11/08), data zamieszczenia: 27.02.2008 (dostęp: 3 maja 2008)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]