Ulica dr. Stefana Kopcińskiego w Łodzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL Łódź flag.svg Łódź
ulica
dr. S. Kopcińskiego
Radiostacja, Fabryczna, Stary Widzew, Fabryczna Widzew
Długość: 1,92 km
Ulica dr. S. Kopcińskiego, widok przed skrzyżowaniem z ul. prez. G. Narutowicza
Ulica dr. S. Kopcińskiego, widok przed skrzyżowaniem z ul. prez. G. Narutowicza
Przebieg
Ikona ulica rondo.svg światła 0 m Rondo Solidarności
Ikona ulica z lewej.svg 298 m ul. Stefana Banacha
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 480 m ul. Stefana Jaracza
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 695 m ul. Gabriela Narutowicza
Ikona wiad nad torami.svg 1220 m wiadukt nad torami kolejowymi
Ikona ulica wiadukt.svg 1280 m ul. Juliana Tuwima
Ikona ulica z lewej.svg 1390 m wjazd i zjazd z ul. Wydawniczej
Ikona ulica z prawej.svg 1640 m ul. Nawrot
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 1980 m al. marsz. Józefa Piłsudskiego
przechodzi w al. marsz. Edwarda Śmigłego-Rydza
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
ulica dr. S. Kopcińskiego
ulica dr. S. Kopcińskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica dr. S. Kopcińskiego
ulica dr. S. Kopcińskiego
Ziemia 51°46′11″N 19°29′01″E/51,769722 19,483611Na mapach: 51°46′11″N 19°29′01″E/51,769722 19,483611
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ulica doktora Stefana Kopcińskiego w Łodzi - łódzka ulica, będąca jedną z ważniejszych arterii komunikacyjnych w mieście, o długości niespełna 2 km, posiadająca 60 numerów parzystych i 93 nieparzyste, stanowiąca fragment drogi krajowej nr 14[1].

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Na planach miasta z II połowy XIX w. w miejscu dzisiejszej ul. Kopcińskiego widnieje ul. Zagajnikowa oraz ul. Podzagajnikowa (lub Podzagajna). W latach 1915-1918 oficjalnie zwana jako An der Schonung (choć nazwa ta w niemieckich publikacjach funkcjonowała już w 1893)[2]. W 1918 otrzymała polską nazwę - Zagajnikowa I. W 1936 nazwana ulicą dr. Stefana Kopcińskiego. W czasie okupacji (w latach 1940-1945) znów pod niemiecką nazwą - Wilhelm Gustloff Strasse. Po II wojnie światowej przywrócono wcześniejszą nazwę, która zachowała się do dziś.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Ulica Kopcińskiego rozpoczyna się od Ronda Solidarności (dawniej Ronda Ludwika Waryńskiego) jako przedłużenie al. Grzegorza Palki (dawniej początkowego fragmentu ul. Strykowskiej). Biegnie południkowo w stronę południową. Posiada dwie jezdnie o bitumicznych nawierzchniach, przedzielone pasem zieleni (na którym, na odcinku pomiędzy ul. Narutowicza i al. Piłsudskiego, znajdują się tory tramwajowe). Krzyżuje się z 5 ulicami[3]. Na wysokości ok. 1,1 - 1,3 km od swego początku poprowadzona jest wiaduktem nad torami linii kolejowych nr 17 i 458 i nad ul. J. Tuwima. Kończy się skrzyżowaniem z al. marsz. Józefa Piłsudskiego. Na przedłużeniu ul. Kopcińskiego występuje al. marsz. Edwarda Śmigłego-Rydza.

Przy ul. Kopcińskiego znajduje się wiele instytucji i obiektów użyteczności publicznej, m.in.:

Przypisy

  1. Z wykazu ulic miasta Łodzi zaliczonych do kategorii dróg krajowych (ze strony Zarządu Dróg i Transportu w Łodzi).
  2. Baza: Ulice Łodzi (pol.). W: Bazy on-line [on-line]. wimbp.lodz.pl. [dostęp 2012-03-24].
  3. Dodatkowo 3 ulice (A. Zelwerowicza, Tkacka i S. Małachowskiego) rozpoczynają się od niej, a nie da się w nie skręcić pojazdami. Poza tym pod wiaduktem ul. Kopcińskiego znajduje się ul. J. Tuwima.