Uniwersytet Medyczny w Łodzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Uniwersytet Medyczny w Łodzi
Universitas Medicus Lodzensis
Rektorat UM, Pałac Jakuba Hertza
Rektorat UM, Pałac Jakuba Hertza
Data założenia 1 października 2002
Państwo  Polska
Adres al. Tadeusza Kościuszki 4,
90-419 Łódź
Liczba studentów 8 221[1]
Rektor prof. dr hab. Paweł Górski
Członkostwo Socrates-Erasmus
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Uniwersytet Medyczny w Łodzi
Uniwersytet Medyczny w Łodzi
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Uniwersytet Medyczny w Łodzi
Uniwersytet Medyczny w Łodzi
Ziemia 51°46′11″N 19°27′14″E/51,769722 19,453889
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Uniwersytet Medyczny w Łodzi – publiczna uczelnia o profilu medycznym, która rozpoczęła działalność 1 października 2002 roku. Uczelnia powstała po połączeniu – na mocy Ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o utworzeniu Uniwersytetu Medycznego w Łodzi[2] – dwóch łódzkich uczelni: Akademii Medycznej (zał. 1 stycznia 1950) oraz Wojskowej Akademii Medycznej (zał. 1 lipca 1958), kontynuując przy tym kilkudziesięcioletnią historię obu akademii.

Pierwszym rektorem Uniwersytetu Medycznego, zgodnie z decyzją Ministra Zdrowia, został prof. dr. hab. n.med. Andrzej Lewiński – absolwent i wieloletni nauczyciel akademicki Akademii Medycznej w Łodzi.

Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities ze stycznia 2013, opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 7. miejsce w Polsce wśród uniwersytetów medycznych, a na świecie 2707. pośród wszystkich typów uczelni[3].

Wydziały i kierunki kształcenia[edytuj | edytuj kod]

Obecnie (r.ak. 2012/13) uczelnia daje możliwość podjęcia studiów cywilnych, jak i wojskowych na czternastu kierunkach prowadzonych w ramach pięciu wydziałów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Medycznego[4][edytuj | edytuj kod]

  • 2002 – Longin Marianowski (ur. 1934)
  • 2002 – Aaron Polliack (ur. 1939)
  • 2003 – Antoni Gabryelewicz (ur. 1928)
profesor zwyczajny medycyny, kierownik kliniki gastroenterologicznej i były dziekan Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Białymstoku. Gastroenterolog, specjalista w zakresie endoskopii
  • 2003 – Victor Warren Fazio (ur. 1940)
profesor medycyny, chirurg, proktolog, dyrektor Instytutu Chirurgii w Cleveland (USA). Wprowadził wiele nowych technik w chirurgii kolorektalnej. Zagadnienia naukowe, jakimi się zajmuje dotyczą wrzodziejącego zapalenia jelit, choroby Leśniowskiego-Crohna, raka jelita grubego. Laureat szeregu prestiżowych nagród.
profesor zwyczajny medycyny, polski internista, o wielu zainteresowaniach naukowych, w tym dotyczących: pulmonologii, kardiologii, zaburzeń krzepnięcia krwi, enzymologii klinicznej. Jego prace były publikowane w tak prestiżowych pismach naukowych jak: „Nature”, „Lancet”, „New England Journal of Medicine”, „Blood” i innych. Kierownik Katedry Chorób Wewnętrznych Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
profesor zwyczajny medycyny, polski internista, specjalista z zakresu nefrologii i endokrynologii, rektor Śląskiej Akademii Medycznej w latach 1982-1984, członek zwyczajny PAU i PAN, przewodniczący Centralnej Komisji ds. Tytułu i Stopni Naukowych. Najbardziej jego znanymi osiągnięciami są badania z zakresu nefrologii, czynności układu wewnątrzwydzielniczego w niewydolności nerek, gospodarki elektrolitowej. Laureat szeregu prestiżowych nagród oraz ośmiu doktoratów honoris causa w kraju i na świecie.
  • 2004 – Hendrik Timmermann (ur. 1937)
emerytowany profesor chemii i farmakologii Uniwersytetu Vrije w Amsterdamie, były dyrektor Centrum Badań nad Lekiem w Lejdzie, członek wielu instytucji i towarzystw chemicznych i farmaceutycznych. Osiągnięcia naukowe dotyczą preparatyki organicznej, biochemii i biologii molekularnej oraz farmakologii, które zaowocowały otrzymaniem szeregu leków.
  • 2004 – Herbert Budka (ur. 1946)
profesor medycyny, dyrektor Instytutu Neurologii Uniwersytetu Wiedeńskiego. Zajmuje się neuropatologią i neurologią, zwłaszcza dotyczącą guzów mózgu, chorób prionowych i zakażeń wirusowych centralnego układu nerwowego.
profesor zwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego, długoletni kierownik Zakładu Embriologii UW i dyrektor Instytutu Zoologii UW. Światowej sławy embriolog, odkrywca wielu zjawisk embriologicznych w rozwoju ssaków, autor artykułów publikowanych w najbardziej renomowanych periodykach naukowych, takich jak „Nature”. Członek rzeczywisty PAU, Francuskiej Akademii Nauk, Amerykańskiej Akademii Nauk i innych. Laureat licznych nagród naukowych na całym świecie, w tym „Nagrodą Japońską”, nazywanej „japońską Nagrodą Nobla” z 2002 roku.
  • 2005 – Ryszard Gryglewski
  • 2005 – Miriam Katz
  • 2005 – Paul Kleihues
  • 2006 – Eberhard Nieschlag
  • 2006 – Ilpo Huhtaniemi
  • 2006 – Edward F. Plow
  • 2006 – Karel Lewit
  • 2007 – Tadeusz Tołłoczko
  • 2007 – Josephine Arendt
  • 2007 – Andrzej Bartke
  • 2007 – Maciej Gembicki
  • 2007 – Peter G. Fedor-Freybergh
  • 2007 – Marek Pawlikowski
  • 2007 – Marek Edelman
  • 2007 – Teofan Domżał
  • 2008 – Andrzej Kurnatowski
  • 2008 – Robert H. Jones
  • 2008 – Felipe Casanueva Freijo
  • 2008 – Jerzy A.G. Vetulani
  • 2008 – Stanisław J. Konturek
  • 2009 – Michael Katz
  • 2011 – Thomas Slaga
  • 2011 – Szewach Weiss
Japan Prize logo.svg

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. „Szkoły wyższe i ich finanse w 2011 r.”, s. 110, 2012. Główny Urząd Statystyczny. ISSN 1506-2163 (pol.). 
  2. Dz. U. z 2002 r. Nr 141, poz. 1184.
  3. Ogólnoświatowy ranking uczelni CSIC.
  4. Doktorzy Honoris Causa Uniwersytetu Medycznego w Łodzi.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]