Uniwersytet Techniczny w Berlinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Berliński Uniwersytet Techniczny
Technical University of Berlin
Technische Universität Berlin
Budynek główny Uniwersytetu Technicznego w Berlinie, 2006
Budynek główny Uniwersytetu Technicznego w Berlinie, 2006
Data założenia 1 listopada 1770
Typ uczelni publiczna
Państwo  Niemcy
Adres Berlin
Liczba studentów 29 675
Rektor Jörg Steinbach
Położenie na mapie Berlina
Mapa lokalizacyjna Berlina
Berliński Uniwersytet Techniczny
Berliński Uniwersytet Techniczny
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Berliński Uniwersytet Techniczny
Berliński Uniwersytet Techniczny
Ziemia 52°30′43″N 13°19′35″E/52,511944 13,326389
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Berliński Uniwersytet Techniczny[1] (niem. Technische Universität Berlin, TU Berlin) – niemiecki uniwersytet techniczny, jeden z czterech uniwersytetów w Berlinie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

1 listopada 1770 z polecenia Frederyka II powstał Górniczo-Hutniczy Instytut Nauki (Berg- und Hüttenmännisches Lehrinstitut), który został później przemianowany na Akademię Górniczą (Bergakademie). 13 marca 1799 na miejscu Akademii Górniczej została utworzona Akademia Budowlana (Bauakademie), która z kolei 1 listopada 1821 została przekształcona w Szkołę Techniczną (Technische Schule, w 1827 roku przemianowana na Królewski Instytut Przemysłowy – Königliches Gewerbe-Institut). W 1879 została utworzona Królewska Wyższa Szkoła Techniczna (Königliche Technische Hochschule), zwana też inaczej Wyższą Szkołą Techniczną Charlottenburg (od nazwy wówczas podberlińskiego miasta, w którym znajduje się uczelnia, a obecnie dzielnicy Berlina). Po II wojnie światowej, 9 kwietnia 1946 roku uczelnia przemianowana została na Technische Universität Berlin.

Budynek Główny (Hauptgebäude) został wybudowany w latach 1878-1884, a jego projektantami byli: Richard Lucae, Friedrich Hitzig i Julius Raschdorff. Była to monumentalna budowla w stylu późnego włoskiego renesansu z pięcioma dziedzińcami. Podczas II wojny światowej budynek główny uległ poważnym zniszczeniom wskutek działań wojennych. Po wojnie część budowli została zrekonstruowana, m.in. trzy dziedzińce, skrzydła oraz część tylna. W 1965 dobudowany został do „starego” budynku głównego 10-piętrowy, pokryty szkłem i aluminium „nowy” budynek główny. Ta łącząca historię i nowoczesność budowla usytuowana jest w centralnej części kampusu (przy Straße des 17. Juni), na który składa się szereg innych budynków, usytuowanych w większości w najbliższej okolicy.

Uniwersytet oferuje chętnym ponad 45 kierunków kształcenia. Strukturalnie podzielony jest na siedem fakultetów:

  1. Nauki Humanistyczne
  2. Matematyka i Nauki Przyrodnicze
  3. Inżynieria Procesów
  4. Elektrotechnika i Informatyka
  5. Inżynieria Transportu i Budowa Maszyn
  6. Połączone fakultety „Budownictwa i Geonauk Stosowanych” oraz „Architektury Środowiska Społeczeństwa”
  7. Dawniej „Architektura Środowisko Społeczeństwo”, od 1 kwietnia 2005 połączony z Fakultetem VI
  8. Ekonomia i Zarządzanie

Jednostką uniwersytetu jest także Zentrum für Antisemitismusforschung.

Absolwenci[edytuj | edytuj kod]

Do najbardziej znanych osób związanych z Technicznym Uniwersytetem w Berlinie należą: Carl Bosch, Franz Dischinger, Ludwig Freund, Walter Gropius, Arthur Kickton, Alexander Meissner, Hans Poelzig, Adolf Slaby, Albert Speer (ojciec), Konrad Zuse.

Przypisy

  1. Niemcy. Ważniejsze szkoły wyższe (1993). Encyklopedia PWN. [dostęp 2014-08-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]