Valle de los Ingenios

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Trinidad i Valle de los Ingeniosa
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Valle de los Ingenios2.jpg
Kraj  Kuba
Typ kulturowe
Spełniane kryterium IV, V
Charakterystyka #460
Regionb Ameryka Łacińska i Karaiby
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1988
na 12. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
brak współrzędnych

Valle de los Ingenios (pol. Dolina Cukrowni) - historyczny region uprawy trzciny cukrowej w południowej części Kuby, w 1988 roku wpisany wraz z pobliskim miastem Trinidad na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

W czasie największego rozkwitu działały tu 43 zakłady produkcji cukru. W pierwszej połowie XIX wieku nastąpił gwałtowny spadek cen, co doprowadziło do załamanie się rynku i upadku regionu. Właśnie wtedy położona około 50 km na północny zachód miejscowość Cienfuegos zasiedlona została przez osadników zbiegłych z objętej rewolucją niewolników, francuskiej kolonii Haiti i szybko wyrosła na centrum handlowe środkowej Kuby. Sytuację pogorszyła blokada kontynentalna, narzucona Hiszpanii przez Napoleona w 1806 roku, która skutecznie zablokowała eksport cukru do Wielkiej Brytanii, jednego z głównych odbiorców "białego złota". Ubocznym skutkiem tego wydarzenia było rozpowszechnienie sposobu otrzymywania cukru z buraków w Europie. Obronną ręką z recesji wyszły jedynie najwydajniejsze zakłady, zlokalizowane w centralnej części kraju.

W Valle de los Ingenios zachowały się dawne rezydencje plantatorów i inne pozostałości po majątkach baronów cukrowych. Jedną z najokazalszych jest pałac Manaca Iznaga, i pobliska 15-metrowa dzwonnica, z której nadzorcy obserwowali pracę niewolników.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kuba, seria: Podróże marzeń, Mediaprofit, Warszawa 2005, ISBN 83-60174-11-3, str. 257