Valle de los Ingenios
| Trinidad i Valle de los Ingeniosa |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
 |
|
| Kraj |  Kuba |
| Typ | kulturowe |
| Spełniane kryterium | IV, V |
| Charakterystyka | #460 |
| Regionb | Ameryka Łacińska i Karaiby |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę | 1988 na 12. sesji |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
Valle de los Ingenios (pol. Dolina Cukrowni) - historyczny region uprawy trzciny cukrowej w południowej części Kuby, w 1988 roku wpisany wraz z pobliskim miastem Trinidad na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
W czasie największego rozkwitu działały tu 43 zakłady produkcji cukru. W pierwszej połowie XIX wieku nastąpił gwałtowny spadek cen, co doprowadziło do załamanie się rynku i upadku regionu. Właśnie wtedy położona około 50 km na północny zachód miejscowość Cienfuegos zasiedlona została przez osadników zbiegłych z objętej rewolucją niewolników, francuskiej kolonii Haiti i szybko wyrosła na centrum handlowe środkowej Kuby. Sytuację pogorszyła blokada kontynentalna, narzucona Hiszpanii przez Napoleona w 1806 roku, która skutecznie zablokowała eksport cukru do Wielkiej Brytanii, jednego z głównych odbiorców "białego złota". Ubocznym skutkiem tego wydarzenia było rozpowszechnienie sposobu otrzymywania cukru z buraków w Europie. Obronną ręką z recesji wyszły jedynie najwydajniejsze zakłady, zlokalizowane w centralnej części kraju.
W Valle de los Ingenios zachowały się dawne rezydencje plantatorów i inne pozostałości po majątkach baronów cukrowych. Jedną z najokazalszych jest pałac Manaca Iznaga, i pobliska 15-metrowa dzwonnica, z której nadzorcy obserwowali pracę niewolników.
Galeria [edytuj]
-
Dzwonnica Manaca Iznaga;
-
Chaty niewolników w pobliskiej plantacji;
-
Pałac Manaca Iznaga.
Bibliografia [edytuj]
- Kuba, seria: Podróże marzeń, Mediaprofit, Warszawa 2005, ISBN 83-60174-11-3, str. 257
