UNESCO

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
UNESCO
Organizacja Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury
Flaga UNESCO
Flaga UNESCO
Siedziba Francja Paryż
Członkowie 195
dyrektor generalny Bułgaria Irina Bokowa
Utworzenie 4 listopada 1946
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Oficjalna strona organizacji
Mapa lokalizacyjna Paryża
Siedziba UNESCO
Siedziba UNESCO
Geographylogo.svg
Położenie na mapie Paryża

UNESCO (ang. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization; pol. Organizacja Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury; łac. unesco – łączę się w jedno) – organizacja wyspecjalizowana ONZ, której podstawowym celem jest wspieranie współpracy międzynarodowej w dziedzinie kultury, sztuki i nauki, a także wzbudzanie szacunku dla praw człowieka, bez względu na kolor skóry, status społeczny i religię.

Siedziba UNESCO mieści się przy place de Fontenoy 7/9 w 7. dzielnicy Paryża.

Program działalności UNESCO obejmuje dwa zasadnicze działy:

  • działania na rzecz rozwoju nauki i kultury
  • udzielanie pomocy materialnej, technicznej i kadrowej w organizowaniu oświaty

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy dyrektor generalny UNESCO, Julian Huxley (w latach 1946–1948)

Konstytucja UNESCO, która powołała do życia organizację została podpisana 16 listopada 1945 w Londynie. Weszła w życie 4 listopada 1946[1]. Polska została członkiem organizacji 6 listopada 1946 roku.[2] Pierwszym dyrektorem generalnym został Julian Huxley, biolog i pisarz. W wyniku starań Francji, w szczególności Léona Bluma, siedzibę UNESCO umiejscowiono w Paryżu[3]. Organizacja miała wdrażać "solidarność intelektualną i moralną ludzkości", aby zapobiec trzeciej wojnie światowej. Trudna sytuacja międzynarodowa (zimna wojna, dekolonizacja) oraz bardzo szeroki mandat wpłynęły negatywnie na efektywność organizacji. Niektóre państwa prowadziły też w łonie UNESCO kampanie "antyimperialistyczne". Z tego względu w grudniu 1984 wycofały się z organizacji USA, a w rok później także Wielka Brytania, wyniku czego utraciła ona trzecią część swego budżetu[4].

W wyniku przeprowadzonych reform, UNESCO powróciła do jednego ze swych podstawowych zadań, tj. promocji wolności słowa na świecie. W 1997 UNESCO przyznała po raz pierwszy światową nagrodę wolności prasy (World Press Freedom Prize); otrzymała ją chińska dziennikarka, Gao Yu. Także w 1997 Wielka Brytania powróciła na łono organizacji. W 2003 USA, doceniając przeprowadzone reformy w funkcjonowaniu struktur organizacji, porzuciły status obserwatora i ponownie zostały członkiem UNESCO[5].

Od 2011 UNESCO zrzesza 194 państwa. Funkcję sekretarza generalnego Polskiego Komitetu ds. UNESCO sprawuje prof. Andrzej Rottermund[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. [1]
  2. [2]
  3. La France veut redonner tout son lustre à l'Unesco (fr.). lopinion.fr. [dostęp 14 listopada 2013].
  4. Unesco : une organisation internationale souvent jugée très lourde et peu efficace (fr.). "Le Monde". [dostęp 26 września 2009].
  5. Henrikas Yushkiavitshus: UNESCO welcomes back U.S.A. (ang.). "Global Journalist". [dostęp 26 września 2009].
  6. Polski Komitet ds. UNESCO – Stały Sekretariat

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons