Cukier spożywczy
Z Wikipedii
Cukier spożywczy – na ogół pod tą nazwą występuje sacharoza produkowana z trzciny cukrowej (cukier trzcinowy) bądź z buraków cukrowych (cukier buraczany).
Z chemicznego punktu widzenia cukry to inna nazwa węglowodanów, a więc również skrobi i celulozy.
Przemysł spożywczy oferuje jednak znacznie więcej rodzajów cukrów:
- glukoza (cukier gronowy),
- laktoza zwana cukrem mlekowym, stosowana jako surowiec, bezpośrednio nie spożywana,
- galaktoza jest izomerem glukozy, monosacharydem (czyli cukrem prostym),
- fruktoza zwana cukrem owocowym (ale otrzymywana ze zbóż),
- maltoza (też półprodukt).
W przypadkach, kiedy spożywanie cukru nie jest wskazane (np. w cukrzycy), stosuje się zamienniki cukru, czyli sztuczne środki słodzące (popularnie nazywane słodzikami).
[edytuj] Produkcja cukru
Produkcja światowa cukru w 2000 roku wynosiła w tonach 133 milionów, z czego około 38 milionów ton pochodzi z buraków cukrowych, a około 95 milionów ton z trzciny cukrowej. Najwięksi producenci pokrywają 72% światowej produkcji i są to:[potrzebne źródło]
| Kraj | produkcja w tysiącach ton |
|---|---|
| Brazylia | 20 213 |
| Wspólnota Europejska | 17 575 |
| Indie | 16 790 |
| Chiny | 9 150 |
| Stany Zjednoczone | 7 460 |
| Tajlandia | 5 532 |
| Australia | 5 198 |
| Meksyk | 5 000 |
| RPA | 4 846 |
| Pakistan | 3 500 |
