Vesikko
| Vesikko | |
 |
|
| Historia | |
| Stocznia | Crichton-Vulcan, Turku |
| Położenie stępki | 1 sierpnia 1931 |
| Wodowanie | 10 maja 1933 |
 Merivoimat |
|
| Wejście do służby | 30 kwietnia 1934 |
| Wycofanie ze służby | 1946 |
| Los okrętu | okręt-muzeum |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | nawodna 254 t, podwodna 303 t |
| Długość | 40,9 m |
| Szerokość | 4,1 m |
| Zanurzenie | 4,2 m |
| Prędkość | nawodna 13 w., podwodna 7-8 w. |
| Zasięg | nawodna: 1050 mil morskich przy 12 w., 1500 mil przy 10 w.; podwodna: 122,6 mil przy 2 w., 15,7 mil przy 7 w. |
| Załoga | 17-20 |
| Napęd | |
| diesel-elektryczny | |
| Uzbrojenie | |
| 3 dziobowe wyrzutnie torpedowe kal. 533 mm, 5 torped; 1 × 20 mm L/60 Madsen | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Vesikko – okręt podwodny z okresu II wojny światowej służący w fińskiej marynarce wojennej, jednostka prototypowa dla niemieckich U-Bootów typu II A. Obecnie okręt-muzeum.
Na początku lat 30. fińska stocznia w Turku zbudowała dla rodzimej marynarki wojennej trzy okręty podwodne typu Vetehinen. Jednostki skonstruowano na podstawie planów Ingenieurskantoor voor Scheepsbow den Haag, niemieckiej firmy założonej w Holandii celem obejścia ograniczeń traktatu wersalskiego. Zachęceni sukcesem przedsięwzięcia, Niemcy zdecydowali się złożyć zamówienie na budowę mniejszego, przybrzeżnego okrętu podwodnego. Rząd fiński zagwarantował sobie jednak prawo pierwokupu jednostki. Okręt, oznaczony jako "CV-707", został zwodowany 10 maja 1933. Do następnego roku trwały próby morskie prowadzone przez niemiecką marynarkę. W ich efekcie "CV-707" uznano za wzór dla 6 okrętów, które miały powstać w stoczni Deutsche Werke w Kilonii.
Po włączeniu do fińskiej marynarki wojennej w 1935 okręt otrzymał nazwę "Vesikko". Podczas kolejnych sezonów żeglugowych trwało szkolenie załogi i ćwiczenia z pozostałymi okrętami flotylli ("Vetehinen", "Vesihiisi", "Iku-Turso", "Saukko"). Po wybuchu 30 listopada 1939 wojny zimowej "Vesikko" rozpoczął patrolowanie wód Zatoki Fińskiej. Pojawienie się pokrywy lodowej przerwało aktywność okrętu.
Po wybuchu tzw. wojny kontynuacyjnej w czerwcu 1941 "Vesikko" wraz z pozostałymi fińskimi okrętami podwodnymi powrócił do patrolowania wschodniej części Zatoki. W lipcu zatopił sowiecki frachtowiec. "Vesikko" nadzorował wody w północnej części Bałtyku, ale niewielka aktywności floty sowieckiej zablokowanej w Leningradzie uniemożliwiała odnalezienie kolejnych celów. Sowiecka ofensywa na Przesmyku Karelskim rozpoczęta w czerwcu 1944 wymusiła skierowanie okrętu do eskortowania jednostek ewakuujących fińskich żołnierzy. Zawieszenie broni podpisane we wrześniu 1944 zobowiązywało Finlandię m.in. do wycofania okrętów do baz. Ostatni rejs jako jednostka bojowa "Vesikko" odbył w grudniu 1944; w styczniu 1945 aliancka komisja nadzorcza nakazała rozbrojenie wszystkich fińskich okrętów podwodnych.
Postanowienia traktat paryski zawartego w 1947 zakazywały posiadania przez Finlandię okrętów podwodnych. Wszystkie jednostki tego typu z wyjątkiem "Vesikko" zostały sprzedane na złom w 1953. W 1959 okręt został przekazany do muzeum w dawnej twierdzy morskiej na wyspie Suomenlinna (Helsinki). W lipcu 1973 "Vesikko" został udostępniony zwiedzającym.
Bibliografia [edytuj]
- www.uboat.net: Vesikko (ang.). [dostęp 27 października 2008].
- Krzysztof Kubiak, Andrzej S. Bartelski. Okręty podwodne Marynarki Wojennej Finlandii : rys historyczny : cz. I. „Nowa Technika Wojskowa”, czerwiec 2007. Warszawa: Magnum-X. ISSN 1230-1655.
- Krzysztof Kubiak, Andrzej S. Bartelski. Okręty podwodne Marynarki Wojennej Finlandii : rys historyczny : cz. II. „Nowa Technika Wojskowa”, lipiec 2007. Warszawa: Magnum-X. ISSN 1230-1655.
- Aleksandr Mitrofanov. Fińskie okręty podwodne w drugiej wojnie światowej. „Okręty Wojenne”. XVII (97), 5/2009. Tarnowskie Góry: Wyd. "Okręty Wojenne". ISSN 1231-014X.
|
|||||
