U-3 (1935)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
U-3
Historia
Stocznia Deutsche Werke, Kilonia
Położenie stępki 11 lutego 1935
Wodowanie 19 lipca 1935
 Kriegsmarine
Wejście do służby 6 sierpnia 1935
Los okrętu złomowany 1945
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 250 t
w zanurzeniu 303 t
całkowita 381 t
Długość 40 m
Szerokość 4,1
Prędkość na powierzchni 13 w.
w zanurzeniu 6,9 w.
Napęd
na powierzchni, dwa silniki wysokoprężne
w zanurzeniu, dwa silniki elektryczne
Uzbrojenie
3 wyrzutnie torped
Załoga 24

U-3 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu II A z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1935 roku. Wybrani dowódcy[1]: Kptlt. Joachim Schepke, Kptlt. Otto von Bülow, Oblt. Hans-Hartwig Trojer.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zamówienie na budowę trzeciego okrętu podwodnego typu II zostało złożone w stoczni Deutsche Werke 2 lutego 1935. Rozpoczęcie budowy okrętu miało miejsce 11 lutego 1935. Wodowanie nastąpiło 19 lipca 1935, wejście do służby 6 sierpnia 1935.

U-3 wykorzystywany był w charakterze jednostki szkolnej. Wyjątkiem było pięć patroli bojowych jesienią 1939 i wiosną 1940 roku, podczas których zatopił dwa neutralne statki handlowe o łącznej pojemności 2348 BRT. 16 kwietnia 1940 roku był nieskutecznie atakowany na wodach norweskich przez brytyjski okręt podwodny HMS "Porpoise".

Okręt został wycofany ze służby 1 sierpnia 1944 roku w Gdyni lub Neustadt, gdzie do końca wojny służył jako podręczny magazyn części zamiennych. W 1945 roku złomowany.

Przypisy

  1. Uwzględniono odznaczonych Krzyżem Rycerskim.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Grzegorz Bukała. Historia operacyjna niemieckich okrętów podwodnych w II w. ś. Typ II A. „Okręty Wojenne”. XII (53), 2002. Tarnowskie Góry: Wyd. "Okręty Wojenne". ISSN 1231-014X. 
  2. U-3 (ang.). www.uboat.net. [dostęp 18 października 2008].
  3. U-3 Typ IIA (pol.). www.ubootwaffe.pl. [dostęp 12 lutego 2012].