Węglik glinu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Węglik glinu
Węglik glinu
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny Al4C3
Masa molowa 143,96 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 1299-86-1
PubChem 16685054 [1]

Węglik glinu (Al4C3) – nieorganiczny związek chemiczny z grupy węglików.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Węglik glinu otrzymuje się w reakcji pyłu węglowego (źródło węgla) z boksytem (źródło glinu) w temperaturze powyżej 2000 °C.

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

Właściwości chemiczne[edytuj | edytuj kod]

W kontakcie z wodą rozkłada się z wydzieleniem metanu i wodorotlenku glinu:

Al4C3 + 12 H2O → 3 CH4 + 4 Al(OH)3

Związek wchodzi również w reakcję z kwasem solnym, produktami reakcji są metan i chlorek glinu:

Al4C3 + 12 HCl → 3 CH4 + 4 AlCl3

Reakcje te są wykorzystywane w laboratoriach do generowania metanu, jednak ze względu na cenę węgliku glinu są zupełnie nieopłacalne w produkcji przemysłowej.

Wykorzystanie[edytuj | edytuj kod]

Węglik glinu wykorzystywany jest jako dodatek do materiałów ceramicznych, jako podłoże dla katalizatorów stosowanych w przemyśle oraz jako wypełniacz laminatów i tworzyw sztucznych.

Przypisy