Węzeł księżycowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Węzły księżycowe to punkty, w których orbita Księżyca przecina płaszczyznę ekliptyki. Księżyc znajduje się w tym czasie dokładnie między Ziemią a Słońcem. Nachylenie elipsy do równika, po której podróżują wynosi 23 stopnie. Węzły położone są o 180 stopni od siebie. Punkt przecięcia pasa ekliptyki, po której porusza się południowy węzeł, zajmuje miejsce, w którym Księżyc porusza się od południa ku północy, a odwrotnie w przypadku północnego węzła.

Ruch[edytuj | edytuj kod]

Węzły poruszają się wstecznie po Zodiaku w tempie 19 stopni 20 minut na rok. Cofają się one w okresie 18 lat, 11 dni i 8 godzin (6793 dni). Ruch tych punktów jest zawsze wsteczny i może zostać obliczony tak dokładnie, jak dokładnie jest znana pozycja Słońca albo Księżyca.

Astrologia[edytuj | edytuj kod]

Jako że węzły mają uregulowany i stały ruch po nieboskłonie, ich oddziaływanie jest brane pod uwagę w astrologii. W Indiach węzły nazywają się Rahugłowa demona (północny węzeł) i Ketuciało demona (południowy węzeł). Inna nazwa węzłów księżycowych, stosowana dawniej w europejskiej astrologii, to odpowiednio Caput Draconisgłowa smoka i Cauda Draconisogon smoka.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]