Węzeł księżycowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Węzły księżycowe to węzły orbity Księżyca, czyli punkty w których orbita ta przecina płaszczyznę ekliptyki. Kiedy Księżyc znajduje się w pobliżu węzła orbity i równocześnie w fazie bliskiej nowiu lub pełni, wówczas usytuowany jest niemal dokładnie na jednej linii ze Słońcem i Ziemią, wskutek czego dochodzi do zaćmienia Słońca lub zaćmienia Księżyca. Linia łącząca oba węzły nosi nazwę linii węzłów.

Ruch[edytuj | edytuj kod]

Wskutek oddziaływań perturbacyjnych linia wężłów Księżyca wykonuje powolny obrót w przestrzeni z okresem ok. 18,6 lat, w kierunku wstecznym po ekliptyce. Czas pomiędzy dwoma kolejnymi przejściami Księżyca przez ten sam węzeł nazywamy miesiącem smoczym.

Astrologia[edytuj | edytuj kod]

Jako że węzły mają uregulowany i stały ruch po nieboskłonie, ich oddziaływanie jest brane pod uwagę w astrologii. W Indiach węzły nazywane są Rahugłowa demona (północny węzeł) i Ketuciało demona (południowy węzeł). Inna nazwa węzłów księżycowych, stosowana dawniej w europejskiej astrologii, to odpowiednio Caput Draconisgłowa smoka i Cauda Draconisogon smoka.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]