Władysław Komendarek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Władysław Komendarek
Władysław Komendarek.jpg
Władysław Komendarek podczas koncertu
Pseudonim Gudonis
Data i miejsce urodzenia 10 października 1948
Sochaczew
Pochodzenie  Polska
Instrument gitara rytmiczna
syntezator
instrument klawiszowy
Gatunek muzyka elektroniczna
new age
rock progresywny
Zawód kompozytor,
muzyk,
aranżer
Aktywność od 1973
Wytwórnia płytowa Polskie Nagrania
Polton
Pronit
PMC System Integrator
Powiązania Grupa Dominika
Exodus (1976-1983)
Współpracownicy
Paweł Birula
Strona internetowa
Władysław Komendarek mówi o początkach swojej fascynacji muzyką elektroniczną

Władysław Komendarek (ur. 10 października 1948[1] w Sochaczewie) – polski muzyk, instrumentalista, związany z grupą muzyczną Exodus, w latach 80. XX wieku rozpoczął karierę solową. Od 1984 r. komponuje muzykę elektroniczną. Jest potomkiem w linii prostej Michała Kleofasa Ogińskiego, autora słynnego poloneza Pożegnanie ojczyzny.

Działalność muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Jest muzykiem o zróżnicowanych zainteresowaniach, ale bez trudu można w jego twórczości wyróżnić trzy zasadnicze nurty: fascynację klasycznymi utworami muzyki poważnej (fortepianowej, organowej itd.), którą z powodzeniem „przekłada” na współczesne brzmienia syntezatorów; eksperymentalne realizacje elektroniczne, przynoszące mu uznanie dzięki oryginalnym pomysłom, muzycznej wyobraźni oraz – co nie jest bez znaczenia – bogatemu instrumentarium; oraz – zwłaszcza na początku swej działalności – tworzenie muzyki nieco łatwiejszej w odbiorze, czego przykładem np. płyta Dotyk chmur.

W połowie lat 70. był członkiem Grupy Dominika utworzonej przez Dominika Kutę, wcześniej współpracującego z Czerwonymi Gitarami.

W 1979 zagrał wraz z Pawłem Birulą z Exodusu na płycie Rezerwat miłości Skaldów.

W 1985 r. wystąpił na festiwalu w Jarocinie, gdzie – w hołdzie J.S. Bachowi (!) z okazji 300. rocznicy urodzin – wykonał obszerną suitę Powrót z materii międzygwiazdowej, pozostając jednak w klimacie bliskim instrumentalnemu rockowi. Pojawił się również na następnej jarocińskiej imprezie i, w 1986 r., zaprezentował tam Zabawę kosmicznych dzieci.

Niektóre osiągnięcia Władysława „Gudonisa” Komendarka:

  • albumy autorskie (płyty analogowe, kasety, płyty kompaktowe),
  • muzyka do wielu spektakli teatralnych (m.in. teatr w Lublinie) i filmów,
  • zagraniczne koncerty (solo – Holandia, Austria, Niemcy, z grupą Exodus – były Związek Radziecki, Niemcy),
  • koncerty w wielu polskich miastach i na festiwalach (np. Jarocin),
  • wysokie miejsca niektórych utworów na liście przebojów muzyki elektronicznej Top Tlen w III Programie Polskiego Radia.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy nagrane samodzielnie[edytuj | edytuj kod]

Płyty nagrane z grupą Exodus[edytuj | edytuj kod]

Składanki[edytuj | edytuj kod]

  • Looking East – Electronic East. Synthesier music from Poland (CD – Erdenklang 1990)
  • El Club/Sampler 1 (CD – Digiton 1994)
  • Polish Fan Club of Tangerine Dream – sampler vol.1 (CD – X-Serwis 1995)
  • Moogazyn (CD – X-Serwis/Tangram 1996)

Single[edytuj | edytuj kod]

  • Leśna przechadzka/Tęsknota żeglarza (Tonpress 1985)
  • Sen Szoguna/Opętanie (Tonpress 1987)

Przypisy

  1. Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia Polskiego Rocka. Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 153. ISBN 83-7129-570-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]