WM-21 Sólyom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Weiss WM-21 Sólyom
Dane podstawowe
Państwo  Węgry
Producent Weiss Manfred
Typ samolot rozpoznawczy
Konstrukcja dwupłat o konstrukcji mieszanej
Załoga 2 (pilot oraz obserwator/strzelec)
Historia
Data oblotu 1938
Lata produkcji 19381940
Dane techniczne
Napęd silnik gwiazdowy WM K-14 lub WM K-14B
Moc 860 KM (K-14), 1030 KM (K-14B)
Wymiary
Rozpiętość 12,90 m
Długość 9,64 m
Wysokość 3,50 m
Powierzchnia nośna 30,3 m²
Masa
Własna 2449 kg
Startowa 3500 kg
Osiągi
Prędkość maks. 340 km/h
Pułap 8100 m
Zasięg 700 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
3 karabiny maszynowe kal. 7,92 mm
do 240 kg bomb
Użytkownicy
Węgry

WM-21 Sólyom (pol. sokół) – węgierski dwupłatowy samolot rozpoznawczy, produkowany w latach 19381940.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Samolot powstał jako rozwinięcie wcześniejszej konstrukcji zakładów Weiss Manfred, WM-16 Budapest. W porównaniu z pierwowzorem miał poprawioną konstrukcję kadłuba i skrzydeł, wzmocnione podwozie, posiadał też radiostację w kabinie obserwatora. Prototyp oblatano w 1938 roku. Już w czerwcu tegoż roku wytwórnia Weiss rozpoczęła produkcję seryjną wersji podstawowej, wyposażonej w 14-cylindrowy silnik gwiazdowy w układzie podwójnej gwiazdy WM K-14 o mocy 860 KM. Była to licencyjna wersja silnika K-14 firmy Gnôme-Rhône. Jednocześnie zakłady MÁVAG podjęły produkcję wersji WM-21B z mocniejszym silnikiem WM K-14B. Ogółem wyprodukowano 85 samolotów WM-21 i 43 WM-21B[1]

Użycie w lotnictwie[edytuj | edytuj kod]

WM-21 służyły w węgierskim lotnictwie wojskowym jako samoloty rozpoznawcze od początku II wojny światowej. Wyposażone w nie dywizjony rozpoznawcze wzięły udział w inwazji na Jugosławię w 1941 roku. Po wypowiedzeniu przez Węgry wojny Związkowi Radzieckiemu 27 czerwca 1941 roku WM-21 zostały skierowane na front wschodni. Obok samolotów Heinkel He 45 i He 46 były podstawowym wyposażeniem jednostek współpracy z armią lądową w pierwszym okresie wojny. Od 1942 roku sukcesywnie zastępowane przez nowsze konstrukcje (głównie Focke-Wulf Fw 189), zakupione od Niemiec, zostały ostatecznie wycofane z pierwszej linii w początkach 1943 roku.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot WM-21 Sólyom był dwumiejscowym dwupłatem konstrukcji mieszanej, krytym sklejką i płótnem, o stałym podwoziu. Dla polepszenia widoczności z kabiny obserwatora stosowano okna w dolnej części kadłuba. Uzbrojenie stanowiły dwa stałe karabiny maszynowe kal. 7,92 mm strzelające przez krąg śmigła i jeden ruchomy karabin maszynowy w kabinie obserwatora. Na wyrzutnikach pod dolnym płatem można było podwieszać 12 bomb o wagomiarze 10 kg i zasobnik zawierający 120 bomb przeciwpiechotnich o wadze 1 kg każda.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Lalak Magyar Királyi Honvéd Légierö w: Sojusznicy Luftwaffe. Część 2, Warszawa 1999, ISBN 83-906942-2-0

Przypisy

  1. Zbigniew Lalak Magyar Királyi Honvéd Légierö w: Sojusznicy Luftwaffe. Część 2, Warszawa 1999, ISBN 83-906942-2-0