Wegecjusz

Publius Flavius Vegetius Renatus, czyli Wegecjusz – pisarz i historyk rzymski żyjący w 2 poł. IV w. n.e. Pełnił funkcję zarządcy skarbu, interesował się wojskowością i hodowlą koni. Autor dedykowanego cesarzowi Teodozjuszowi I traktatu De re militari (O sztuce wojskowej) w 4 księgach, jedynego zachowanego podręcznika wojskowości rzymskiej. Jego myślą przewodnią było przekonanie, że przywrócenie dyscypliny w armii rzymskiej w oparciu o wzory z przeszłości przywróci potęgę Rzymu. Zawarł w nim również wiele informacji dotyczących sprawowania wojny i taktyki bitewnej Cesarstwa rzymskiego. W pracy tej opisuje między innymi proces adaptacji łuku kompozytowego zapożyczonego od Hunów. W dziele Digesta Artis Mulomedicinae poświęconej leczeniu koni i źrebiąt opisał również konie Hunów.

Wspominany przez św. Tomasza z Akwinu, w kwestii 123 II tomu Summy teologicznej, w kontekście cnoty męstwa,kunsztu i wiedzy: jak mówi Wegecjusz, nikt nie boi się robić rzeczy, co do których jest pewien, że się ich dobrze nauczył.

Bibliografia

• Nic Fields: The Hun. Scourge of God 375 - 565. Wyd. I. Osprey Publishing Ltd., 2006, s. 7. ISBN 978-1-84603-025-3. 
• Flawiusz Wegecjusz Renatus, Zarys wojskowości ks. I-IV, przeł. Anna M. Komornicka, [w:] „Meander” R. 28 (1973), s. 400-417 i 485-501 oraz "Meander" R. 29 (1974) s. 198-232 i 333-352
• Św. Tomasz z Akwinu, "Summa Teologiczna", ks. II - II, Q. 123, art. 1, ad. 2, przeł. Stanisław Bełch