Wiadro
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wiadro (inaczej kubeł) – naczynie w kształcie walca lub odwróconego, ściętego stożka, najczęściej blaszane albo z tworzywa sztucznego, zaopatrzone w ruchomy, kabłąkowaty uchwyt. Używane jest zazwyczaj jako pojemnik na ciecze lub materiały sypkie. Pojemność typowego wiadra to około 15 litrów.
Kubłem zwane jest też urządzenie do pogłębiania szybów górniczych.
Wiadro to także dawna jednostka objętości stosowana w Rosji. Składała się z 10 krużek i 100 czarek. Odpowiadała objętości 12,3 litra.
[edytuj] Bibliografia
- S. Orgelbranda Encyklopedja Powszechna. Warszawa: Wydawnictwo Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda Synów, 1898.