Widsicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ruch obywatelski «Widsicz» (pol.: Odsiecz)– ruch obywatelski na Ukrainie, który powstał jako reakcja na dojście do władzy reżimu Wiktora Janukowicza, wskutek działań którego wyolbrzymiła się perspektywa gospodarczej oraz społecznej degradacji.

Tworzenie[edytuj | edytuj kod]

Vidsich 1.JPG
Vidsich 2.JPG

Po zwycięstwie w wyborach prezydenckich Wiktora Janukowicza patrioci oraz nieobojętni obywatele, którzy wcześniej uczestniczyli w kampaniach protestu, postanowili się zebrać dla omówienia aktualnej sytuacji politycznej oraz możliwych następstw i jej niebezpieczeństwo dla Ukrainy. Na owe zebranie zostali zaproszeni przyjaciele oraz znajomi zebranych, uczestnicy różnorakich organizacji społecznych.

Spotkanie odbyło się w dniu 20 lutego 2010 roku. Owa data uważa się za dzień powstania «Widsiczy», bowiem na zebraniu postanowiono zorganizować się w celu dalszej działalności oraz omówiono niektóre zasady przyszłego ruchu.

Do postania «Widsiczy» przyczynili się uczestnicy poprzednich ruchów sprzeciwu obywatelskiego («Rewolucja na granicie», «Ukraina bez Kuczmy», «Za Prawdu!», «Pora!» oraz po prostu świadomi sytuacji obywatele.

Zasady «Widsiczi»[edytuj | edytuj kod]

Vidsich 3.JPG
  1. Odmowa od przemocy. Sprzeciw bez przemocy jest najwięcej efektywnym sposobem walki (nie mieszać z pacyfizmem).
  2. Nieobecność hierarchii oraz ciągła rotacja. Nieobecność formalnych liderów – każda akcja oraz projekt posiadają odrębnych koordynatorów, ale ruch w całości nie ma jednego lidera, który by oddawał rozkazy z góry, wszystkie decyzje podejmują się w trakcie omówienia przez aktywistów. Ośródki są równoważne oraz kontaktują się ze sobą regularnie.
  3. Otwartość. Widsicz nie ma tajemnic od zewnętrznego świata. Niektóra informacja jest chroniona – na przykład, informacja osobista aktywistów. Ale informacja, która ma stosunek do pozycji oraz działalności ruchu jest ogólnie dostępną.
  4. Ponadpartyjność oraz pozaideologiczność. Ruch obywatelski Widsicz nie pracuje na żadną z sił politycznych oraz partię. Członkowie partii mogą być caktywiatami Widsiczy, ale nie mogą obstawać w trakcie działalności wspólnie z Widsicz za interesy swych partii. Aktywisty mogą różnić się w poglądach, ale wszystkich jednoczy cel.
  5. Zasada konsensusu polega na tym, że decyzje podejmuje się tylko, jeśli wszyscy się zgadzają z nią.
  6. Ofiarność. Nikt nie może otrzymywać innych dywidendów od uczestniczenia w Widsicz, oprócz zadowolenia od tego, co robi. Z innej strony, wszyscy aktywiści muszą coś zaofiarować dla wspólnej sprawy – czasem pieniądze oraz inne.
  7. Copyleft – każdy robi to, co on gotów robić, nikt nie wymaga nic dla siebie. Wszystko, co robi aktywista, przestaje być jego własnością oraz zostaje nabytkiem Widsiczy oraz cywilizacji ludzkiej.

Kampanie protestu[edytuj | edytuj kod]

Od marca 2010 roku Ruch obywatelski Widsicz wziął udział w setkach akcji sprzeciwu (przeważnie akcji ulicznych oraz strajków uprzedzających, protesty siedzące, stoły okrągłe) w wielu miastach Ukrainy, przeprowadzonych samodzielnie również we współpracy z innymi organizacjami. Wśród nich:

  • «Antytabaczna kampania» — akcja w obronie oświaty ukraińskiej przed nowościami świeżo powołany ministra oświaty i nauki (później — ministra oświaty i nauki, młodzieży i sportu) Dmytra Tabaczbyka, który zasłynął ze swej ksenofobii, szowinizmu oraz ukrainofobii.
  • Akcja «Nie państwu policji!» — za uczciwe śledztwo oraz należycie ukaranie winowajców śmierci studenta Igora Indyły[1], który zginął, przebywając w areszcie milicji oraz w innych słynnych sprawach, a także przeciwko swawoli milicji w ogóle.
  • Kampania przeciwko projektu ustawy 2450, którą wymyślono w celu ograniczenia wolności zebrań oraz «Za protest bez przemocy». Również zostały przeprowadzone akcje solidarności z Białorusią[2][3] oraz Rosjanami[4][5], którzy walczą za prawo wolnego zebrania oraz wolne wybory w swych krajach.
  • Akcja «Zajmijcie się robotą, nie językiem!» przeciwko projektu ustawy «O językach» oraz jej modyfikacji, którzy poskutkowali by nasileniu konfliktów językowych oraz nasileniem napięcia w społeczeństwie oraz dalszemu wyparciu języka ukraińskiego ze wszystkich sfer spolecznych[6][7].
  • Kampanii «Przeciwko degradacji oświaty» — przeciwko projektu nowej ustawy edukacyjnej, która obcinała oraz unicestwiała prawa studentów, łamią ich prawo na ochronę socjalną oraz potęgują korupcję[8][9].
  • Organizacja sprzeciwu przyjęciu nowej ustawy podatkowej, którzy zmusili władzę ustąpić i całkowicie zaniechać albo odroczyć przyjęcie tej ustawy również jak i pośpiesznego przyjęcia mieszkaniowej, emerytalnej ustaw oraz ustawy o pracy[10].
  • Akcje protestu przeciw cenzurze, szczególnie przeciw zmniejszeniu częstotliwości dla «5 kanału» oraz «TVi»[11], a także akcja pamięci dziennikarzy, którzy zginęli za lata niepodległości Ukrainy.
  • Kampania uczczenia ofiar Wielkiego Głodu 1933 roku[12], sprzyjanie przemianowywaniu nazw ulic, którzy noszą imiona organizatorów oraz wykonawców Głodu.
  • «Nie kupuj rosyjskie!» — kampania spoleczna bojkotowania towaru pochodzenia rosyjskiego, która jest odpowiedzią na blokadę handlową towarów ukraińskich w 2013 roku, urządzoną przez władze Federacji Rosyjskiej.[13][14][15]
  • Udział w Euromajdanie, zwłaszcza koordynacji strajków studenckich.[16][17][18][19]

Również ruch obywatelski Widsicz został współorganizatorem oraz uczestnikiem akcji solidarności z innymi protestami obywateli z obrońcami charkowskiego parku Gorkiego, przeciw przebywaniu floty Czarnomorskiej RF na terytorium ukraińskim, w obronie ukraińskiego kinotłumaczenia, przeciw prześladowaniu historyków oraz przepisywaniu historii, za popularyzację symboliki państwowej, «Wielkanoc razem» (przebywanie młodzieży ze Wschodu oraz Południa Ukrainy w rodzinach swych rówieśników ze Lwowa), «Nie damy wyrzucić muzea z Ławry», «Mówienie ukraińskie w eter», przeciwko przejmenowaniu ulicy hetmana Mazepy, akcji pamiątkowej na uszanowanie 66-tej rocznicy deportacji Tatarów krymskich[20], «Zniszczony Hreszczatyk: pamiętamy!», akcja w uszanowanie pamięci bohaterów Krut (łańcuchy jednościw Drohobyczu, Kijowie[21][22], akcjia «Pampuchy dla donczan» we Lwowie[23], zbiór podpisów za wznowienie kursowania niektórych pojazdów oraz akcji przeciw sztucznie sprowokowanego deficytu biletowego, demonstracji studenckiej «broni», akcji mysteckiej przeciw ustawy o gastrolach artystów oraz w innych akcjach.

Przypisy

  1. Розібратися як помирав студент Індило.
  2. We Lwowie odbędzie się akcja na znak wsparcia Białorusinów.
  3. 20-го липня біля білоруської амбасади українці провели акцію на підтримку білоруського народу.
  4. Сьогодні біля посольства Російської Федерації пройшла акція протесту і солідарності.
  5. „Лента за лентою. Україно, мовчи!”.
  6. Protesty na Ukrainie przeciw ustawie o języku.
  7. 18 października na Ukrainie odbędzie się powszechna akcja w obronie języka.
  8. У Києві відбулася акція проти деградації освіти: 5-й канал.
  9. Студенти протестували проти деградації освіти. Відео ТСН.
  10. Przedsiębiorcy dali Janukowyczowi czas do wieczoru na zawetowanie Kodeksu Podatkowego, w przeciwnym razie dostanie impeachment.
  11. “5 каналу” та ТВі позбавили мовлення через суд.
  12. Україна вшановує пам'ять жертв Голодоморів.
  13. У соцмережах українців закликають бойкотувати російські товари. Український тиждень. 15.08.2013
  14. Януковича закликали не вважати Росію дружньою державою. Радіо Свобода. 22.08.2013
  15. Покупцям роздають листівки із закликом не купувати російські товари. Майдан. 27.08.2013
  16. Блокування університетів: як воно відбувається і до чого приводить? Тарас Саламанюк. Корреспондент. 06.12.2013
  17. Українські студенти підтримали Євромайдан. У Києві та регіонах - страйки — NEWSru.ua, 26.11.2013
  18. Студентський Євромайдан: КРОВ і ГРІМ — ZN.UA, 06.12.2013
  19. Активісти закликають студентів записуватись до "Студентської сотні" — День, 11.12.2013
  20. 66-а річниця депортації кримських татар (фото, відео).
  21. День Соборності 2011 року на мосту Патона.
  22. Як Україна святкувала День Соборності.
  23. У Львові донеччан нагодували тисячею пампухів.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons