Wielkie Rowy Afrykańskie
Wielkie Rowy Afrykańskie – charakterystyczna forma geomorfologiczna w ukształtowaniu Afryki znajdująca się we wschodniej części kontynentu, jej charakterystycznym elementem są doliny o stromych ścianach. Rowy wywołane są oddalaniem się Afryki od Azji oraz rozpadem kontynentu afrykańskiego.
Przedłużeniem Wielkich Rowów Afrykańskich jest Morze Czerwone i Rów Jordanu. Długość całego układu Wielkich Rowów Afrykańskich od Syrii do Mozambiku wynosi 6 000 km. Powstały one w wyniku ruchów tektonicznych i wylewów lawy – są formą doliny ryftowej. Ich rozwój zaczął się około 35 mln lat temu w rejonie Morza Czerwonego, polegał na odsuwaniu się kontynentu afrykańskiego od Półwyspu Arabskiego i reszty Azji, postępował stopniowo ku południowi, gdzie wschodnia Afryka zaczęła się oddzielać od pozostałej części Afryki około 15 mln lat temu.
Jeden z rowów ma miejscami 0,5 km głębokości i 30-100 km szerokości. Niektóre z Wielkich Rowów wypełniły się wodą, tworząc kilka spośród największych afrykańskich jezior, m.in.:
- Jezioro Alberta
- Jezioro Edwarda
- jezioro Niasa
- jezioro Tanganika
- Jezioro Turkana (dawniej: Jezioro Rudolfa)
Wyróżnia się:
