Wielkie Rowy Afrykańskie
Wielkie Rowy Afrykańskie to jedna z charakterystycznych form geomorfologicznych w ukształtowaniu Afryki – doliny o stromych ścianach, znajdujące się we wschodniej części kontynentu. Przedłużeniem Wielkich Rowów Afrykańskich jest Morze Czerwone i Rów Jordanu. Długość całego systemu Wielkich Rowów Afrykańskich od Syrii do Mozambiku wynosi 6 000 km. Powstały one w wyniku potężnych ruchów tektonicznych i wylewów lawy – są formą doliny ryftowej. Ich rozwój zaczął się ok. 35 mln lat temu w rejonie Morza Czerwonego - odsuwania się kontynentu afrykańskiego od Półwyspu Arabskiego i reszty Azji i postępował stopniowo ku południowi, gdzie wschodnia Afryka zaczęła się oddzielać przed ok. 15 mln lat. Rowy powodują oddalanie się Afryki od Azji oraz rozpad kontynentu afrykańskiego.
Jeden z rowów ma miejscami 0,5 km głębokości i 30-100 km szerokości. Niektóre z Wielkich Rowów wypełniły się wodą, tworząc kilka spośród największych afrykańskich jezior, m.in.:
- Jezioro Alberta
- Jezioro Edwarda
- jezioro Niasa
- jezioro Tanganika
- Jezioro Turkana (dawniej: Jezioro Rudolfa)
Wyróżnia się:
