Morze Czerwone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Morze Czerwone
Morze Czerwone z satelity
Morze Czerwone z satelity
Kontynent Afryka i Azja
Państwa  Arabia Saudyjska
 Egipt
 Erytrea
 Izrael
 Jemen
 Jordania
 Sudan
Powierzchnia 460 tys. km²
Średnia głębokość 437 m
Największa głębia 3040 m
Zasolenie 37–42
Temperatura w lecie 25–32 °C, w zimie 18–27°C
Typ morza śródlądowe
Położenie na mapie Afryki
Mapa lokalizacyjna Afryki
Morze Czerwone
Morze Czerwone
Ziemia 22°N 38°E/22,000000 38,000000Na mapach: 22°N 38°E/22,000000 38,000000
Mapa morza
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Morze Czerwone (arab. البحر الأحم ر al-Bahr al-ahmar, hebr. ‏'ים סוף Yam Suf, tigrinia ቀይሕ ባሕሪ QeyH baHri) – morze śródlądowe między Afryką, a Półwyspem Arabskim, część Oceanu Indyjskiego.

Morze Czerwone połączone jest przez cieśninę Bab al-Mandab z Morzem Arabskim, a przez Kanał Sueski z Morzem Śródziemnym. Na północy posiada dwie zatoki – Zatokę Sueską i Zatokę Akaba, otaczające z dwóch stron Półwysep Synaj.

Mimo że jest to morze śródlądowe, nie jest morzem szelfowym. Środkiem dna Morza Czerwonego biegnie dolina ryftowa. Jest to Ryft Morza Czerwonego. Jego dno stanowi skorupa oceaniczna zbudowana z bazaltu. W tym miejscu Afryka oddala się od Azji, a właściwie płyta afrykańska od płyty arabskiej. Proces ten rozpoczął się w eocenie i przyśpieszył w czasie oligocenu.

Liczne wyspy, rafy koralowe, głównie na południu. . Do Morza Czerwonego nie wpływają większe rzeki. Jest ważnym szlakiem żeglugowym, obsługuje ruch żeglugowy pomiędzy Europą (zwłaszcza państwa basenu Morza Śródziemnego), a Azją.

Główne porty: Suez (Egipt), Janbu al-Bahr i Dżudda (Arabia Saudyjska), Port Sudan (Sudan) oraz Ejlat (Izrael).

Głowne zatoki: Zatoka Akaba, Zatoka Sueska.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Istnieje kilka hipotez co do pochodzenia nazwy Morza Czerwonego:

  1. Woda Morza Czerwonego przez cały rok sprawia wrażenie, że jest koloru zielono-niebieskiego, jednakże podczas zakwitu sinic Trichodesmium woda wydaje się czarno-brązowa,
  2. Od nazwy ludu Himyaritów, żyjącego w starożytności na jego wybrzeżach, którzy sami się nazywali Czerwonymi,
  3. Niektórzy twierdzą, że słowo czerwony oznaczało w niektórych językach azjatyckich kierunek południowy (Herodot raz używa określenie Morze Południowe zamiast Morze Czerwone),
  4. Starożytni Egipcjanie nazywali Pustynię Arabską czerwoną ziemią lub czerwonym lądem, stąd morze ograniczające te ziemie nazwali czerwonym,
  5. Obecnie przewodnicy we współczesnym Egipcie twierdzą, że nazwa morza pochodzi od raf koralowych, których większość w tym morzu ma zabarwienie czerwonawe,

Morze Czerwone jest jednym z czterech mórz nazwanych w języku polskim (podobnie jak w angielskim) nazwą barwy, obok Morza Czarnego, Morza Białego i Morza Żółtego.

mapa Morza Czerwonego z 1860

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Ośrodki wypoczynkowo-turystyczne rozwinęły się głównie na wybrzeżu egipskim (m.in.: Szarm el-Szejk, Hurghada, Taba, Al-Dżuna, Nuwajba, Marsa Alam) oraz w Ejlacie w Izraelu i w jordańskiej Akabie.

Czasy biblijne[edytuj | edytuj kod]

Według Starego Testamentu, kiedy Izraelici opuszczali niewolę egipską w drodze do Ziemi Obiecanej, Jahwe za pośrednictwem Mojżesza sprawił, że morze się rozstąpiło. Mojżesz i Izraelici uciekli przez jego środek, a pogoń wojsk faraona zginęła w nieskończonych odmętach powracających na swe miejsce wód. Izraelici bezpiecznie przedostali się na półwysep Synaj. Według współczesnych badań klimatologicznych, zjawisko takie jest możliwe w wyniku kombinacji odpowiednio silnego wiatru oraz specyficznego ukształtowania dna morskiego w ujściu nieistniejącej już odnogi Nilu do morza w zatoce zwanej jeziorem Tanis[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]