Wiktor Ormicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiktor R. Ormicki

Wiktor Rudolf Ormicki (do 1924 roku Wiktor Rudolf Nusbaum[1]) (ur. 1 stycznia 1898 w Krakowie, zm. 17 września 1941 w obozie Mauthausen) – polski geograf i wykładowca.

Docent w Instytucie Geograficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wybuch II wojny światowej uniemożliwił mianowanie go profesorem tytularnym. Aresztowany 6 listopada 1939 (Sonderaktion Krakau) wraz z innymi profesorami uczelni, osadzony w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen, w 1940 przeniesiony do Dachau, gdzie z własnej woli przyznał się do żydowskiego pochodzenia, a następnie do Gusen (filia obozu Mauthausen). Pracując w kompanii karnej w kamieniołomie, uczestniczył w potajemnym życiu naukowym obozu. Prowadził pogadanki dotyczące głównie krajów, w których toczyły się wówczas działania wojenne. Tuż przed śmiercią ukończył manuskrypt książki "O zagadnieniach zaludnienia kuli ziemskiej". Skazany na śmierć, "w drodze łaski" pozwolono mu wybrać między utopieniem a powieszeniem. Powieszony 17 września 1941 roku.

Jeden z twórców polskiego regionalizmu i antropogeografii. Przez ówczesnych geografów nazywany ojcem polskiej geografii ludności.

Wybrane publikacje:

  • "Życie gospodarczej Kresów Wschodnich Rzeczypospolitej Polskiej" (1929)
  • "Rozwój polskiej myśli geograficzno-gospodarczej 1866-1929" (1932)
  • "Kapitał pieniężny jako przedmiot badań geografii gospodarczej" (1935)

Przypisy

  1. Ormicki Wiktor Rudolf. Encyklopedia PWN. [dostęp 2012-11-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Historia geografii polskiej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15589-6.
  • Adam Jelonek: Wiktor Ormicki. W: Wybitni geografowie Uniwersytetu Jagiellońskiego. Kraków: Instytut Geografii Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1999, seria: Geografia w Uniwersytecie Jagiellońskim 1849-1999. ISBN 83-911124-3-8.