William John Rankine
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
William John Rankine (1820-1872) – szkocki inżynier i fizyk. Autor prac z dziedziny budownictwa, miernictwa oraz termodynamiki. W roku 1850 opracował teoretyczny obieg cieplny silnika parowego (tzw. obieg Rankine'a). Wspólnie z Rudolfem Clausiusem i Williamem Thomsonem (Lordem Kelvinem) jest twórcą nowej gałęzi fizyki − termodynamiki. Wprowadził termin energia potencjalna.[1]
Jest twórcą jednej ze skal termometrycznych nazwanej od jego nazwiska skalą Rankine'a.
Rankine miał bardzo szerokie zainteresowania, które obejmowały botanikę, teorię muzyki, matematykę, inżynierię. W wolnym czasie lubił śpiewać, grać na instrumentach, a także komponować humorystyczne piosenki.
Bibliografia [edytuj]
- Encyklopedia PWN, tom 3, Warszawa 1991.
Przypisy
- ↑ * Historia fizyki. Od czasów najdawniejszych do współczesności, Andrzej Kajetan Wróblewski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, s. 355.
