Wojna kaukaska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wojna kaukaska
Imam Shamil.jpg
Imam Szamil
Czas 1817-1864
Terytorium Czeczenia, Dagestan, Inguszetia
Wynik zwycięstwo Rosji
Strony konfliktu
Thirdimamateflag.svg Imamat Kaukaski Imperium Rosyjskie
Dowódcy
Mohammed Ghazi, Gamzat-bek, Imam Szamil Aleksiej Jermołow
Siły
8000 200 000
Straty
5000 4000

Wojna kaukaska miała miejsce w latach 1817-1864.

W latach 1801-1813 Imperium Rosyjskie podbiło i przyłączyło wiele małych państw na Kaukazie. Przeszkodą na drodze do zdobytych terenów byli kaukascy górale z Czeczenii i Dagestanu. Car Rosji wydał wówczas wojsku rozkaz podbicia także tych terenów.

Szturm Rosjan na Gimry (1832) - obraz Franza Roubauda z roku 1891

W roku 1817 doszło do wybuchu wojny kaukaskiej toczonej do roku 1864. Przeciwnikiem Rosjan były ludy kaukaskie dowodzone przez Mohammeda Ghazi (poniósł śmierć w roku 1832 podczas szturmu na Gimry), Gamzat-beka (zamordowano go w walce o władzę), oraz Imama Szamila.

Aż do roku 1857 Czeczeni i Dagestańczycy skutecznie utrudniali Rosjanom opanowanie ważnego strategicznie obszaru na Kaukazie. W tym roku Rosjanie sformowali Samodzielny Korpus Kaukaski liczący 200 000 ludzi i 200 dział. Dwa lata później w Aule Gunib do niewoli rosyjskiej dostał się ostatecznie Imam Szamil (25 sierpnia 1859) co przyczyniło się po części do wygaśnięcia walk. Ostatnim aktem wojny było zajęcie przez Rosjan bazy powstańców w uroczysku Kbaada w roku 1864.

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Zygmunt Czarnotta, Zbigniew Moszumański: Czeczenia 94-95, Wydawnictwo Altair, Warszawa 1995.