Wyżyna Sałairska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Krajobraz Wyżyny Sałairskiej

Wyżyna Sałairska, także Góry Sałairskie (ros.: Салаирский кряж, Sałairskij kriaż) – wyżyna w azjatyckiej części Rosji w obwodzie kemerowskim, nowosybirskim i Kraju Ałtajskim, która ciągnie się na długości ok. 300 km i ogranicza od zachodu Kotlinę Kuźniecką. Najwyższem wzniesieniem na wyżynie jest Kiwda (621 m n.p.m.). Wyżyna zbudowana jest z wapieni krystalicznych, piaskowców, tufów i granitów. Łagodne zbocza południowo-zachodnie i wyrównane partie szczytowe pokryte są głównie lasami osikowo-jodłowymi oraz brzozowo-osikowymi, natomiast strome stoki północno-wschodnie poraśnięte są lasami modrzewiowymi, sosnowymi, brzowo-osikowmi i stepami. Występują złoża rud polimetalicznych[1].

Przypisy