Wyczyniec czerwonożółty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wyczyniec czerwonożółty
Alopecurus aequalis W.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj wyczyniec
Nazwa systematyczna
Alopecurus aequalis Sobol.
Fl. Petrop. 16 1799
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Wyczyniec czerwonożółty (Alopecurus aequalis Sobol.) – gatunek wieloletniej rośliny, należącej do rodziny wiechlinowatych. Jako gatunek rodzimy rośnie w Eurazji, północnej Afryce i Ameryce. Ponadto zawleczony do Australii i Nowej Zelandii[2]. W Polsce występuje dość często na niżu.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Trawa kępkowa, szarozielona.
Łodyga
Źdźbło o wysokości 10-30 cm, pokładające się i zakorzeniające w dolnych kolankach. Pod kwiatostanem białawe.
Liście
Płaskie, o długości 2-10 cm i szerokości 2-5 mm, żeberkowane, krótsze od pochew liściowych. Języczek liściowy o długości 3-5 mm, tępy. Pochwy liściowe otwarte, gładkie, górne lekko rozdęte.
Kwiatostan
W postaci kłosokształtnej walcowatej wiechy o długości 2,5-7 cm i grubości 3-4 mm, na obu końcach zwężającej się. Kłoski o długości 1,5-2,5 mm. Plewy zrośnięte ze sobą prawie do połowy, o szczytach nierozchylonych, na grzbiecie wyraźnie owłosione. Plewka dolna z ością wychodzącą ze środka grzbietu, ość krótsza od plewki, prawie nie wystająca ponad kłosek. Pręciki z początku białawe, a po kwitnieniu barwy ceglastej.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna lub wieloletnia, kwitnie od czerwca do września. Zasiedla obszary zalewowe, bogate w związki azotowe – głównie brzegi wód i podmokłe łąki. Liczba chromosomów 2n = 14[3]. Gatunek charakterystyczny związku Bidention tripartiti[4].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-12-21].
  2. Alopecurus aequalis na eMonocot [dostęp 2014-01-14].
  3. Alopecurus aequalis na Flora of China [dostęp 2014-01-14].
  4. Matuszkiewicz W. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001. ISBN 83-01-13520-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Nawara: Rośliny łąkowe. Multico, 2012, ss. 46-47.