Wyczyniec czerwonożółty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wyczyniec czerwonożółty
Alopecurus aequalis W.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj wyczyniec
Nazwa systematyczna
Alopecurus aequalis Sobol.
Fl. Petrop. 16 1799[2]
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Wyczyniec czerwonożółty (Alopecurus aequalis Sobol.) – gatunek wieloletniej rośliny, należącej do rodziny wiechlinowatych. Jako gatunek rodzimy rośnie w Eurazji, północnej Afryce i Ameryce. Ponadto zawleczony do Australii i Nowej Zelandii[3]. W Polsce występuje dość często na niżu.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Trawa kępkowa, szarozielona.
Łodyga
Źdźbło o wysokości 10-30 cm, pokładające się i zakorzeniające w dolnych kolankach. Pod kwiatostanem białawe.
Liście
Płaskie, o długości 2-10 cm i szerokości 2-5 mm, żeberkowane, krótsze od pochew liściowych. Języczek liściowy o długości 3-5 mm, tępy. Pochwy liściowe otwarte, gładkie, górne lekko rozdęte.
Kwiatostan
W postaci kłosokształtnej walcowatej wiechy o długości 2,5-7 cm i grubości 3-4 mm, na obu końcach zwężającej się. Kłoski o długości 1,5-2,5 mm. Plewy zrośnięte ze sobą prawie do połowy, o szczytach nierozchylonych, na grzbiecie wyraźnie owłosione. Plewka dolna z ością wychodzącą ze środka grzbietu, ość krótsza od plewki, prawie nie wystająca ponad kłosek. Pręciki z początku białawe, a po kwitnieniu barwy ceglastej.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna lub wieloletnia, kwitnie od czerwca do września. Zasiedla obszary zalewowe, bogate w związki azotowe – głównie brzegi wód i podmokłe łąki. Liczba chromosomów 2n = 14[4]. Gatunek charakterystyczny związku Bidention tripartiti[5].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-12-21].
  2. The Plant List. [dostęp 2014-08-26].
  3. Alopecurus aequalis na eMonocot [dostęp 2014-01-14].
  4. Alopecurus aequalis na Flora of China [dostęp 2014-01-14].
  5. Matuszkiewicz W. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001. ISBN 83-01-13520-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Nawara: Rośliny łąkowe. Multico, 2012, ss. 46-47.