xD Picture Card

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Disambig.svg Na tę stronę wskazuje przekierowanie z „xD”. Zobacz też: inne znaczenia skrótu.
Karta pamięci xD o pojemności 16 MB
Karta pamięci xD Olympus o pojemności 128 MB w porównaniu z monetą 2 euro

Karta pamięci xD - (ang. xD Picture Card) karta pamięci flash stosowana głównie w aparatach cyfrowych Olympus i Fujifilm. xD jest skrótem od extreme Digital. Karty te zadebiutowały na rynku w lipcu 2002 r. Produkują je Toshiba i Samsung dla Olympus i Fujifilm, a sprzedają również pod swoimi markami Kodak, SanDisk oraz Lexar.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

xD-Picture Card Olympus 32 MB

Z kart pamięci xD korzystają cyfrowe aparaty fotograficzne Olympus oraz Fujifilm, a także cyfrowe dyktafony Olympus. Fujifilm wyprodukował też odtwarzacz MP3 używający tychże kart. W obecnej chwili są dostępne w pojemnościach 16 MB, 32 MB, 64 MB, 128 MB, 256 MB, 512 MB, 1 GB oraz 2 GB. Karta ma wymiary 20 mm × 25 mm × 1.78 mm (porównywalne ze znaczkiem pocztowym) i waży 2.8 g.

Typ M, M+ i typ H (wycofany ze sprzedaży)[edytuj | edytuj kod]

Karta pamięci xD typ M Fujifilm o pojemności 1 GB
Karta pamięci XD typ H Olympus o pojemności 512 MB (wycofana z produkcji i sprzedaży)
Karta xD o pojemności 2 GB

Karty typu M wykorzystują architekturę Multi Level Cell (MLC) dla zapewnienia możliwości produkcji kart o pojemnościach do 8 GB. W obecnej chwili są dostępne w pojemnościach od 256 MB do 2 GB, jednakże charakteryzuje je mniejsza prędkość zapisu i odczytu od standardowych kart xD.

Karty typu M+ oferują półtora razy większą prędkość odczytu i zapisu od kart typu M. Są kompatybilne z "efektami artystycznymi, 3D i panoramicznymi" dostępnymi w aparatach cyfrowych Olympus (w przeciwieństwie do kart typu M). Pozwalają na nagrywanie filmów najwyższej jakości do całkowitego zapełnienia karty, a nie jak ma to miejsce w typie M, 15 sekundowych kawałków. Zastąpiły zawodne karty typu H.

Karty typu H oferowały teoretycznie trzykrotnie wyższej prędkości odczytu i zapisu od kart typu M, lecz były dostępne jedynie w pojemnościach 512 MB i 1 GB. Były także kompatybilne z "efektami specjalnymi" dostępnymi w aparatach cyfrowych Olympus. Z powodu zmian w architekturze, nowsze modele typu M i H mogą być niekompatybilne z niektórymi starszymi aparatami oraz czytnikami kart. Obecnie zostały wycofane z produkcji i sprzedaży, zastąpił ją najnowszy model M+.

Tabela prędkości transferu[edytuj | edytuj kod]

Typ Pojemność Zapis
(MB/s)
Odczyt
(MB/s)
Standardowe 16 MB, 32 MB 1.3 5
64 MB, 128 MB, 256 MB, 512 MB 3 5
Typ M 256 MB, 512 MB, 1 GB, 2 GB 2.5 4
Typ M+ 1 GB, 2 GB 3.75 6
Typ H 256 MB, 512 MB, 1 GB, (2 GB Fujifilm) 9 15

Zalety[edytuj | edytuj kod]

  • Szybsze od kart starszych formatów, tj. SmartMedia (SM), MultiMedia Card (MMC) oraz Memory Stick (MS).
  • Mniejsze wymiary w porównaniu do innych formatów (choć karty Memory Stick M2 są mniejsze).
  • Niski pobór mocy.
  • Bardzo wytrzymałe i odporne na zniszczenie.

Wady[edytuj | edytuj kod]

  • Mała maksymalna teoretyczna pojemność kart.
  • O wiele mniejsza prędkość od głównego rywala - Secure Digital Card (SD).
  • Droższe od kart innych formatów identycznej pojemności.
  • Mniejsza liczba akcesoriów obsługujących te karty.
  • Szczegółowa specyfikacja jest własnością firm Olympus oraz Fujifilm i jest niedostępna dla podmiotów trzecich.
  • Od 2006 roku firma Olympus zaprzestała produkcji kart typu H (na podstawie zapytania do firmy Olympus Poland i odpowiedzi technika e-mailem).
  • Zdecydowanie mniejsza dostępność kart xD na rynku w porównaniu z innymi kartami, np. SD.
Wikimedia Commons