Zachowanie
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zachowanie (ang. behavior) człowieka lub zwierzęcia – skoordynowane postępowanie w odniesieniu do określonego otoczenia w określonym czasie, na który składają się wykonywane za pomocą grup mięśni reakcje ruchowe na bodźce z otoczenia.
Zachowanie może być reaktywne lub celowe – ukierunkowane na osiągnięcie celu (czynność):
- jest rezultatem działania bodźców zewnętrznych (behawioryzm)
- jest rezultatem działania popędów, zdeterminowane przez wcześniejsze doświadczenia i w dużej mierze nieświadome (psychoanaliza)
- jest wynikiem potrzeby eksploracji i procesów poznawczych (psychologia poznawcza)
- jest rezultatem doświadczanej akceptacji (psychologia humanistyczna)
- jest komunikatem pozostającym w sprzężeniu zwrotnym, zarówno przyczyną, jak i skutkiem (psychologia systemowa)
- jest usiłowaniem przystosowania się organizmu w celu przetrwania (psychologia ewolucyjna)
Przykłady zachowań [edytuj]
- zachowanie prospołeczne
- zachowanie społeczne
- zachowanie antyspołeczne
- zachowanie organizacyjne
- zachowanie apetytywne
- zachowanie asertywne
- zachowanie impulsywne
- zachowanie ingracjacyjne
- zachowanie poznawcze
- zachowanie reakcyjne
- zachowanie seksualne prawidłowe
- zachowanie się konsumenta
- zachowanie w pierwszych stosunkach seksualnych
- zachowanie kompulsywne
- zachowania zdrowotne[1]
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Miquel Porta: A Dictionary of Epidemiology. New York: Oxford University Press, 2008, s. 157. ISBN 978-0-19-531449-6.