Zakon Skrzydła św. Michała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Symbol zakonu

Zakon Skrzydła św. Michała (łac.Ordo Equitum S. Michaelis siva de Ala) – został założony w 1171 roku (choć w źródłach można spotkać też rok 1147 i 1166) przez króla Portugalii Alfonsa I.

Zarówno data powstania, jak i okoliczności powstania oraz charakter zakonu budzą wiele wątpliwości historyków.

Pierwszą grupę braci-rycerzy stanowili członkowie zakonu Santiago z León, którzy pomogli pierwszemu królowi Portugalii wygrać bitwę z Maurami pod Santarém. Oddawali oni szczególną cześć św. Michałowi Archaniołowi, który stał się ich patronem, a wiązało się to z widokiem czerwonego warkocza przelatującej komety na tle tarczy słonecznej, widzianej podczas zwycięskiej dla nich bitwy. Widok ten utożsamiali z ognistym skrzydłem św. Michała Archanioła. Kometa była dla nich symbolem opieki boskiej, dobrą wróżbą oraz widzialnym przejawem patronatu św. Michała.

Zakon znajdował się pod przewodnictwem duchowym opactwa cysterskiego w Alcobaça. Kwatera główna zakonu mieściła się w Porto w Portugalii. Początkowo występował jako Rycerskie Skrzydło św. Michała w Zakonie św. Jakuba od Miecza (Santiago), co tłumaczy też fakt, że jego członkowie używali jako swojego symbolu krzyża Santiago, wzbogaconego o obraz skrzydła anielskiego otoczonego złotymi promieniami słońca. Taki też symbol nosili oni na swoich białych płaszczach.

W 1191 roku powstała gałąź hiszpańska zakonu utworzona na bazie rycerzy, którzy powrócili z Portugalii do Leónu i otrzymali od króla Leónu nadanie w postaci 5 wiosek. Gałąź ta utrzymała się jednak tylko przez 5 lat, w 1196 roku została bowiem włączona do zakonu Calatrava.

Pierwsze statuty Zakonu Skrzydła zostały opublikowane przez cystersów w 1630 roku. Zakon przechodził podobną drogę jak inne zakony rycerskie w Portugalii. Został włączony do korony portugalskiej, a w 1834 roku zlikwidowany, chociaż grupa rycerzy działała jeszcze nieformalnie do 1868 roku.